Shayan Shalileh personal story

من شایان شلیله هستم متولد 11 تیر سال 1362 فکر کنم ساعت 6 صبح به دنیا آومدم، تو صفحه اول هر چیزی که در مورد من لازم بود بدونید را نوشتم، خیلی ها به من میگن چرا این همه اطلاعات را در اینترنت در اختیار عموم قرار می دی، باید بگم که من طرفدار جامعه اطلاعاتی باز هستم، جامعه ای که در اون اطلاعات فردی مخفی نباشه، شاید یک همچین جامعه ای را در فیلم های تخیلی دیده باشید، ولی من فکر می کنم وقتی کسی اطلاعات مخفی نداشته باشه، دیگه کلک و جرم و جنایت در میان مردم نخواهد بود. برای همین از همون روز اول که وارد اینترنت شدم، هویت خودم را مخفی نکردم.

من خیلی به کامپیوتر علاقه دارم، از زمان قدیم، اولین کامپیوتر من یک IBM اصل بود با پردازنده 286 و 60 کیلوبایت رم و اولین بار ارتباط آنلاین را در شبکه BBS پیام تجربه کردم فکر می کنم سال 74 یا 75 بود.

از زمانی که ویندوز 3.1 روی 9 تا فلاپی دیسک ارائه می شد من عاشق ویندوز بودم و الآن هم هنوز از ویندوز استفاده می کنم. در زمینه سخت افزار و نرم افزار خیلی سخت خودم را به روز می کنم ولی در زمینه های تکنولوژیکی سعی می کنم عقب نباشم. بجز اینترنت و کامپیوتر و البته کوه هیچ چیزی رو دوست ندارم.

تحصیلات آکادمیک رو به تقلید از بیل گیتس ادامه ندادم و خیلی سریع وارد بازار کار شدم، از روز اول دست به کارهای جدید زدم، با سن کمی که داشتم تو کار خیلی مشکل داشتم، از همون اول رئیس خودم بودم و رئیس دیگران، اصلا آدم دموکراتی نیستم ولی همیشه از مشاوره آدم های قوی استفاده می کنم ولی نظر خودم را اصلا دوست ندارم به رای قرار بدم. عاشق ایرانم خیلی زیاد شاید بشه گفت در این زمینه افراطی هستم. دموکراسی را به معنی چیزی که در کتاب ها تعریف شده قبول ندارم ولی از آزادی بیان خیلی شدید دفاع می کنم. ایدولوژی خاص خودم را دارم، بابام بهم میگه رضا خان ولی به نظر خودم آدم دیکتاتوری نیستم.

همه چیز برای من کلاسه بندی شده است و اشتباه را اصلا نمی پذیرم مخصوصا وقتی کسی بدونه داره اشتباه می کنه و دنبال تکرار اشتباه های گذشته باشه، یا اینکه من درست اون موضوع را برای کسی گفته باشم ولی اون شخص راه غلط خودش رو ادامه بده.

این که چند تا وبلاگ دارم و چند سایت، خودم یادم نمی یاد، خیلی وقت ها خودم در همین لواشک به دنبال لینک های مربوط به خودم می گردم. لواشک را خیلی دوست دارم. لواشک هم امید وارم من را خیلی دوست داشته باشه.

تا دلتون بخواد اعصاب ندارم، اعصاب داشتن توی این دوره زمونه اصلا برای من امکان پذیر نیست، کلا آدم عصبی هستم، زیاد با اعصاب من بازی نکنین خلاصه، چون یا سکته می کنم یا می زنم دهن مهن طرف رو سرویس می کنم. آرامش رو فقط زمان هایی دارم که توی کوه باشم. اونجا تنها جایی هستش که به من آرامش میده و احساس می کنم که اعصاب دارم.

حوصله دختر ها را واقعا ندارم، مخصوصا دختر های لوس و ناز نازی و چوس کلاس رو، و از این ها که فکر می کنند از دماغ فیل افتادن پایین بدم میاد، اصلا جلوی دهن خودم را نمی تونم نگه دارم، اگه عصبانی باشم، خیلی سریع توی چشم هام و کلامم متوجه می شید که بهتر چند ساعت و یا چند روز از شایان دوری کنید. ولی اصلا اجازه ندید از فاصله بیش از یک هفته ادامه پیدا کنه چون شرایط خیلی بد تر میشه.

زبان انگلیسیم خوبه، می تونم حرف بزنم و نیاز های خودم را رفع کنم. فکر می کنم خیلی مدیرم و امکان مدیریت کردم همه چیز را دارم، بیشتر در شرایط بحرانی از پس همه چیز برمیام. شرایط خیلی سختی را در زندگی پشت سر گذاشتم، اگر مجموع شرایط را بررسی کنید فکر نمی کنم هیج فردی تمام این مشکلات را در کنار هم داشته باشه، ولی در کل شرایط و موقعیت خودم را خیلی دوست دارم و با هیچ کس دیگه بجز رئیس جمهور آمریکا عوض نمی کنم.

پیانو زدم رو دوست دارم، خیلی دوست دارم که سه تار یاد بگیرم. نوت خونی رو بلدم و خیلی کم سولفژ می دونم. با موسیقی سنتی خیلی حال می کنم دوستام همه به من میگن موسیقی بابا بزرگ گوش میدم. به نظر من یکی از دلایل مشکلات اجتماعی که امروز داریم فاصله گرفتن از موسیقی سنتی و ورود به یک نوع موسیقی هستش که تاثیر نداره و فقط انرژی میده.

سیگار نمی کشم، مشروب هم نمی خورم، الآن 72 کیلو هستم ولی چند ماه پیش (آبان 87) بالای 95 کیلو بودم. توی 7 ماه حدود 22 کیلو وزن کم کردم. قد من 178 سانتیمتر هستش، دور کمر و این چیزا رو هم خصوصی نشون میدم. عاشق کفش PUMA Speed CAT  هستم. از سگ و گربه خوشم میاد تو خونه نگه داری بشه. شدیدا دوست دارم خونه بگیرم و برم تنها زندگی کنم البته حتما باید اینترنت پر سرعت داشته باشه چون بدون اینترنت همه دوستام می دونن که من می میرم.

نقاشی می کنم، عکاسی می کنم ولی نه با این دوربین های دیجیتال که اصلا لذت نداره، کلاج راه هم خیلی دوست دارم، 3 تا کتاب دارم می نویسم که دنیا را تکون میده فکر کنم تا 2 سال دیگه (1390) منتشر بشن. چند وقت پیش هم به پیشنهاد مارک، برای خودم اسم کوتاه شاشا رو انتخاب کردم.

چند تا نکته هست که در مورد من پیشنهاد می کنند که رعایت کنید. اول از همه سعی نكنيد بر امن مسلط بشید. از دخالت دادن فامیل و دیگر دوستان توی رابطه با من خودداری کنید. با من که میاین بیرون لباسهاي عجيب و غريب نپوشید و  برای من برنامه ریزی نکنید اجازه بدید خودم برنامه ریزی کنم برای کارها

در کل آدم عجیبی هستم.

فعلا برای امروز کافیه

اگه دوست دارین برای من اینجا پیام بنویسید

وبلاگ شاشا در توچال هم سفرنامه های من هستش در توچال

وبلاگ دنیای مجازی یا فاجعه مجازی هم نوشته های من هست در مورد فناوری اطلاعات

یک مینی بلاگ هم دارم که اسمش مینی بلاگ لواشکی هستش

توی این صفحه می تونین عکس های س.ک.س ی من رو ببینید

در این صفحه می تونین کامل من را ببینید

در بخش توییت هم می تونین بدون نیاز به سایت توییتر توییت کنین

با IP Message هم می تونین برای خودتون یک دفتر یادداشت مخفی داشته باشید