|
اسپمر های بی ادب
قدیمی ها می گفتند آدم دزد هم باشه ولی با آدب باشه. حالا شده داستان این اسپمر ها، توی وبلاگ، برای من کامنت تبلیغاتی نوشته بود، من هم یک ایمیل ارسال کردم و در ایمیل نوشتم.
"مدیر محترم سایت persianrapper.com امید وارم که روزی به این هوش برسید که فرق بین وب سایت و وبلاگ رو متوجه بشید و دیگر برای من هرزنامه ارسال نکنید و کامنت تبلیغاتی ننویسید. امید وارم شما و سایت شما اگر به این کار ها ادامه دادید از روی اینترنت حذف شود."
دلیل اینکه در این ایمیل اشاره کرده بودم که "به این هوش برسید که فرق بین وب سایت و وبلاگ رو متوجه بشید" این بود که توی بلاگ من در بلاگفا کامنت نوشته و میگه، چه وب سایت خوبی داری. بابا، داداشم، اول بدون این وبلاگ هستش و نه وب سایت. بعد اسپم بفرست.
آقا افشین عزیز، که یکی از مدیران این سایت هستند در جواب برای من نوشتن "ای کاش آدما یه کم ادب داشتن اما 100 افسوس همون ... که هستن میمون/ ما فرق بین وبلاگ و سایت رو میدونیم و احتیاجی نیست شما به ما تذکر بدین/ اگه یه بار دیگه از این مزخرفات تحویل من بدی بلایی به سرت می یارم که از داشتن وب پشیمون بشی خوشگله / بای"
منم که علاقه شدید دارم به پیگیری این گونه بحث ها، و همیشه این ماجرا ها رو تا به انتها ادامه میدم تا شاید بشه در زمان مناسب یک گزارش یا یک پست وبلاگی خوب از توش در آورد، برای این دوست گرامی نوشتم "من ... هستم یا تو که اسپم ارسال می کنی. خوب، نفرست مگه نمی دونی کارت غیر اخلاقی هستش"
این آقا افشین هم که می تونست بگه من کاری بدی کردم و دیگه حداقل برای شما اسپم ارسال نمی کنم با کمال پر رویی در جواب ایمیل من نوشت. "خوشکل پسر، من وقتم برام ارزش داره، خوش ندارم پای ... مثل تو هدرش بدم. از این به بعد منتظر ایمیل های تبلیغاتی من هم باش"
در اینجا بود که تصمیم گرفتم این مطلب رو منتشر کنم و در کنار ارسال لینک این مطلب برای آقا افشین نازنین بگم که دوست من منتظر باش که یک گزارش از اسپمر های فارسی بزودی در وبنا منتشر کنم و قول میدم که نام سایت خوبتون رو هم توی گزارش بیارم.
البته این آقا افشین نه به قوانین بین المللی احترام میزاره و نه به قوانین داخلی، اگه می دونست که در قانون جدید جرائم رایانه ای، اگه اشتباه نکنم، ۳ ماه تا ۶ ماه زندان داره این کارها، دیگه این همه بل بل زبونی نمی کرد.
داداش افشین ما، به عنوان یک مدیر سایت سرگرمی و موسیقی باید خیلی نکات رو یاد بگیره. اول، احترام به همکاراش. بعد، احترام کاربران سایتس و در نهایت هم به هر کسی که از اینترنت استفاده می کنه باید یاد بگیره که احترام بزاره.
خلاصه، امروز اسپم فرستادی و ۲۰۰۰ تا ویزیت داشتی. فردا اسپم فرستادی و ۱۰۰۰ تا سی دی فروختی. آخرش که چی؟
+
نوشته شده توسط شایان شلیله در گروه دیلی یا روزانه 389 روز پیش
پنجشنبه 22 مرداد 1388
در تمام سرویس های فارسی به اشتراک گذاشته شود
18 نفر نظر دادن شما هم نظر خود را بنویسید.
کلونی های اینترنتی
قبل از انتخابات بود که یکی از دوستان به من گفت "عجب فیس بوم رنگ عوض کرده و تغییری شده" در همین میان بود که یکی دیگر از دوستان هم به من گفت "فیس بوک روز به روز سبز تر می شود". برای من جالب بود که دو نفر با دو دیدگاه کاملا مختلف چگونه هر کدام فیس بوک را به رنگ خود می بینند.
داستان از این قرار است که شبکه های اجتماعی مثل توییتر، فرندفید و فیس بوک، شبکه ای کوچک از دوستان شما را گرد هم می آورند، دیواری به دور شما و دوستان شما می کشند و اجازه ورود به دیگران را هم به این شبکه نمی دهند. حال در این شبکه هر چقدر افراد با تفکر های یک رنگ و یک شکل وارد شوند، آن شبکه اجتماعی برای شما به همان رنگ و شکل در خواهد آمد.
برای مثال فردی که کارش اینترنت است احتمالا دوستانش هم بیشتر در این زمینه کار می کنند. این شخص در هر شبکه اجتماعی که عضو شود و دوستانش را به آن دعوت کند، می بیند که مطالبی که منتشر می شود و یا به اشتراک گذاشته می شود در خصوص اینترنت است.
یا مثلا یک خانم علاقه مند به آشپزی، به یکی از این شبکه های اجتماعی وارد می شود و دوستانش را هم به عضویت در این شبکه ی اجتماعی دعوت می کند. بعد از مدتی چون علاقه مندان به موضوع آشپزی در لیست دوستان او زیاد می شوند و گفتگو ها در این زمینه بالا می گیرد، برای این شخص، آن شبکه اجتماعی رنگ و بوی آشپزی خواهد گرفت. اما این دلیل نمی شود که فرندفید یا فیس بوک به طور کامل به آشپزی مرتبط باشند.
این موضوع در دیدگاه های سیاسی هم همین گونه است. شما می توانید در هر شبکه اجتماعی، با هدایت دوستان خود به سوی هر گرایش سیاسی، جمعی را پیدا کنید که بطور مشخص تمام خروجی های آن مربوط به یک دیدگاه باشد. گروهی دیگر امکان دارد با پیدا کردن همدیگر و ایجاد ارتباط، گروهی را تشکیل دهند که با خط فکری گروه اول اختلاف داشته باشد. این کلونی های اینترنتی که در اکثر سایت های اجتماعی دیده می شوند، دلیلی برای راست بودن یا چپ بودن آن شبکه اجتماعی نیست.
البته این گفته ها فقط در مورد آن دسته از سایت هایی صد در صد درست است که امکان ارتباط با دوستان فقط پس از وارد شدن وجود دارد و دسترسی به اطلاعات اشتراکی را هم فقط برای دوستان فراهم می کنند.
اما در خصوص سایتی مثل دیگ، دلیشز و یا بالاترین اینگونه نمی شود برداشت کرد. این سایت ها چون خروجی جدیدترین مطالب و مطالب که بیشترین امتیاز را دارند را بدون در نظر گرفتن حلقه دوستان نمایش می دهند. شاید بتوان گفت که بیان کننده بخش بزرگتری از جامعه هستند. اما باز هم در تحلیل خروجی این سایت ها نباید فراموش کرد که تعداد، دسترسی و اهداف سایت هم کم تاثیر در خروجی آن نیست.
این ۲ نکته را فراموش نکنیم. اولا شبکه های اجتماعی به خودی خود، گرایش سیاسی ندارند و این کاربران هستند که در این شبکه ها محتوا تولید می کنند.
دوما این که، کلونی های اینترنتی کوچک تر آن هستند که شما فکرش را می کنید. مثلا در سایت فرندفید اگر تمام فعالان اینترنت را هم در لیست دوستان خود اضافه کنید به بیش از ۲۰۰ نفر نمی رسند. این موضوع نه نشان دهنده این است که تمام کاربران اینترنت ایران متخصص هستند و نه اینکه تمام کاربران فرندفید متخصص هستند.
دوست دارم در مورد این موضوع نظر شما را هم بدانم، پس نظر فراموش نشود.
+
نوشته شده توسط شایان شلیله در گروه دیلی یا روزانه 391 روز پیش
سه شنبه 20 مرداد 1388
در تمام سرویس های فارسی به اشتراک گذاشته شود
3 نفر نظر دادن شما هم نظر خود را بنویسید.
دستم به نوشتن نمی رود
هر کاری کردم که در مورد کیفرخواست صادره برای دومین گروه از بازداشت شدگان بعد از انتخابات مطلبی بنویسم نشد که نشد. مخصوصا در مورد اون بخش که به زبان انگلیسی و آزمون IELTS مربوط بود هیچی نتونستم بنویسم. این نوشته از بهرنگ تاج دین رو که در وبلاگ دیدبان نوشته با عنوان کیفرخواستی علیه دانایی رو حتما مطالعه کنید. از دیروز تا حالا، نتونستم یک جمع بندی کنم که چی بنویسم و فکر هم نمی کنم که به نتیجه برسم در آینده. برای همین در مورد این موضوع و رابطه ای که با آموزش زبان انگلیسی داره، فعلا سکوت بهترین کاری هست که میشه انجام داد.
+
نوشته شده توسط شایان شلیله در گروه دیلی یا روزانه 393 روز پیش
يکشنبه 18 مرداد 1388
در تمام سرویس های فارسی به اشتراک گذاشته شود
2 نفر نظر دادن شما هم نظر خود را بنویسید.
چرا در هیچ نمایشگاهی شرکت نمی کنیم
دوستان زیادی در این چند روز، این سوال رو از من پرسیدن که چرا مثل سال گذشته در نمایشگاه های مختلف که مربوط با موضوع آی.تی هستند شرکت نمی کنیم. از ابتدای سال ۲ تا نمایشگاه برگزار شده اولی نمایشگاه کتاب و دومی نمایشگاه آموزش که با زمینه کاری ما ارتباط داشت.
قبل از شروع نمایشگاه کتاب یک فرم از طرف وزارت ارشاد فکس شد که باید مشخصات شرکت رو می نوشتیم و برای حضور در بخش رسانه های دیجیتال در نمایشگاه کتاب ارسال می کردیم تا به ما غرفه رایگان بدن. من هم همین کار رو کردم و در فرم نوشتم که سال پیش به ما لوح نوآوری هم دادند. ولی بعد از چند روز با من تماس گرفتن و گفتند که ما صلاحیت نداریم که در نمایشگاه دارای غرفه رایگان باشیم. (بخش رسانه های دیجیتال فقط به اونهایی که دوست داشت غرفه رایگان می داد از غرفه پولی خبری نبود) منم گفتم مرسی و ممنون، و وقتی که نمایشگاه کتاب شروع شد و رفتم و سالن مربوط به رسانه های دیجیتال رو دیدم خیلی هم خوشحال شدم که چه خوب شد که ما صلاحیت نداشتیم. دوستانی که از نمایشگاه دیدن کردن میدونن منظور من چی هستش.
یک جشنواره هم برگزار شد به نام جشنواره ی آموزش در محل سالن حجاب که در اون هم شرکت نکردیم. دلیل هم این بود که قرار بود همکاری ای با این دوستان داشته باشیم و وقتی من گفتم این موارد رو ایمیل میزنم به من گفتن که ما ایمیل نداریم و ایمیل در سازمان ما (جهاد دانشگاهی) رسمیت نداره و حتما باید این درخواست رو فکس کنید. منم گفتم در نمایشگاه مربوط به آموزش، که توسط یک نهاد آموزشی برگزار میشه و من اگر قرار باشه یک سایت آموزشی آنلاین رو شرکت بدم و بعد ایمیل در اونجا رسمی نباشه، همون بهتر که شرکت نکنم.
هفته پیش هم نمایشگاهی توسط شهرداری برگزار شد با موضوع فناوری اطلاعات برای نوجوانان، یا یک همچین عنوانی مشابه این. در این نمایشگاه هم از وبنا، دعوت کردن که بصورت رایگان در اون شرکت کنه. حتی قرار داد هم ارسال کردن ولی خوب چون این هماهنگی ها فقط ۲ روز قبل از شروع نمایشگاه شده بود. من فکر کردم که شرکت توی یک نمایشگاه بدون داشتن برنامه و اعلام قبلی زیاد درست نیست و از این رو گفتم که متاسفانه با توجه به اینکه دوستان لطف کردن و هزینه ای از ما دریافت نمی کنند ما شرکت نمی کنیم.
جشنواره مطبوعات هم چند روز پیش دعوت نامه و ایمیل هاش اومد که وبنا به عنوان پایگاه اطلاع رسانی آنلاین در اون شرکت کنه که بنا به دلایلی باز من تصمیم گرفتم شرکت کنم. یکی از این موارد این هستش که شخصا اعتقاد دارم وبنا یک خبرگزاری آنلاین هستش نه یک پایگاه اطلاع رسانی. حالا اگه با توجه به قوانین داخلی ایران ما نمی تونیم رسما یک خبرگزاری باشیم. چرا باید در جشنواره مطبوعات شرکت کنیم؟؟؟
در مورد نمایشگاه های که در پیش داریم هم تصمیم گرفتیم شرکت کنیم. در خصوص جشنواره و نمایشگاه رسانه های دیجیتال، با توجه به مشکلاتی شدیدی که سال گذشته داشتیم مانند زمان طولانی این نمایشگاه به مدت ۱۰ روز، عدم مراجعه مردم به بخش سایت ها و وبلاگ ها، مشکل شدید و عدم دسترسی به اینترنت در داخل سالن، عدم امکان فروش محصولات آنلاین و مشکلات بسیار زیاد دیگه در طول نمایشگاه داشتیم. تصمیم گرفتیم که امسال در این نمایشگاه شرکت نکنیم. یکی دیگه از مواردی که من شخصا ناراحت شدم در سال گذشته، بخش معرفی ۱۰۰ سایت برتر بود. در مطلب سال گذشته هم نوشته بودم که وقتی سایت های ما در این لیست قرار نمی گیرند و سایتی قرار میگیره که در همون مدت ۱۰ روز نمایشگاه، پهنای باند تموم می کنه و دیگه بالا نمی یاد، این نشون میده کارشناسی و بررسی کارشناسی برای انتخاب سایت های برتر ایران اصلا درست نبوده. مگه میشه یک سایت در میان ۱۰۰ تا سایت برتر ایران اعلام بشه و بعد ۴ روز از اعلام این لیست، به دلیل مراجعه زیاد پهنای باند تموم کنه؟؟؟ این سایت هر چقدر هم خوب باشه نباید به عنوان سایت برتر معرفی بشه.
در خصوص نمایشگاه الکامپ و لدکس هم تصمیم داریم که امسال شرکت نکنیم. دلیل شرکت نکردن ما هم این هستش که در شرایط رکود شدید اقتصادی پرداخت هزینه معادل ۲ تا ۳ میلیون تومان برای هر کدام از نمایشگاه ها، هزینه سنگینی هستش و همچنین ما اعتقاد نداریم که این نمایشگاه ها در شرایط سیاسی و اجتماعی مورد استقبال عمومی قرار بگیره. از این رو تصمیم خودمون رو برای عدم شرکت در نمایشگاه نیمه دوم سال جاری هم گرفتیم.
+
نوشته شده توسط شایان شلیله در گروه دیلی یا روزانه 398 روز پیش
سه شنبه 13 مرداد 1388
در تمام سرویس های فارسی به اشتراک گذاشته شود
هیچ کس نظر نداده اما شما نظر بدین
وقتی آی.تی در رکود نیست
امروز یک مقاله خودم که گفتگویی بود با یکی مدیران وزارت فناوری اطلاعات، برای من خیلی جالب بود که ایشون گفتند آی.تی ایران در رکود نیست. گفتم یک تحقیق خیلی ساده انجام بدم و ببینم که رکود هست یا نه.
در سایت الکسا برخی از سایت های تجاری رو جستجو کردم. متوجه شدم رتبه سایت ایستگاه ۳۴۱ کی پایین اومده، سایت shop.ir هم میانگین بازدیدش در ۳ ماه گذشته حدود ۱۰ درصد پایین اومده که باعث شده رتبه این سایت در الکسا ۵۶۴۵ تا پایین بیاد. سایت efeh.com هم ۳۹۲۱ رتبه از دست داده. این موضوع در مورد سایت pardakht.ir هم فرقی نکرده، این سایت هم ۱۱۰۸ تا رتبه پایین اومده.
سایت link.ir که یک دایرکتوری آنلاین هستش در حدود ۶۰ درصد رشد منفی داشته که رتبه این سایت رو ۴۹۲۹۸ تا کم کرده. وقتی این آمار و این اعداد را در مقابل رشد منفی بیست و هشت درصدی olc.ir قرار میدم و می بینم که این رشد منفی ۲۸ درصدی در بخش فروش بیش از ۸۰ درصد تاثیر داشته، این احتمال رو میدم که درآمد دیگر سایت ها هم، همین اندازه کاهش پیدا کرده باشه.
اینجاست که باید بگم موافقم این رکود نیست. اگر بین ۵ تا ۳۰ درصد کم شدن بازدید سایت ها باعث شده باشه که درآمد سایت ها، تا ۸۰ درصد کاهش پیدا کرده باشه، این رکود نیست، این رو میشه یک سقوط کامل و جانانه اسم گذاشت.
از همه جالب تر اینکه سایت pec.ir یعنی بخش تجارت الکترونیکی بانک پارسیان هم ۱۹۰۴ تا رتبه از دست داده. بانک اقتصاد نوین هم رشد منفی داشته و فقط بانک سامان بود که ۳ درصد رشد مثبت داشت.
من که اینطور برداشت می کنم که وضعیت بد اقتصادی و بحران شدید مالی، کم کم داره وب رو هم تحت تاثیر خودش قرار میده. مهم ترین نکته این هستش که پاک کردن صورت مسئله کمکی نمی کنه و باید برای این شرایط راه حل پیدا کرد. یک راه حل کارشناسی و دائمی نه یک راه حل کوتاه مدت و غیر کارشناسی.
من چند روز پیش هم در مورد مشکلات وب فارسی نوشته بودم و در آینده هم خواهم نوشت. برای اینکه وضعیت و مشکلات اقتصادی از اونی هم که فکرش رو می کردیم داره شدید تر میشه. این که سایت های کوچک در چند ماه آینده برای تامین هزینه های هاست و دامنه و یا سرور اختصاصی خودشون هم دچار مشکل بشن دور از ذهن نیست.
+
نوشته شده توسط شایان شلیله در گروه دیلی یا روزانه 404 روز پیش
چهارشنبه 7 مرداد 1388
در تمام سرویس های فارسی به اشتراک گذاشته شود
2 نفر نظر دادن شما هم نظر خود را بنویسید.
اصول من قابل احترام است ولی اصول شما نه
آدم خیلی وقت ها از خیلی موضوع ها ناراحت میشه، بعضی وقت ها این موضوع رو به زیان میاره و بعضی وقت ها اصلا به کسی چیزی نمیگه. امروز دوست دارم از یک اصل کلی در زندگی صحبت کنم، اصلی که میگه "همه باید به اصول من احترام بگذارند ولی اصول دیگران برای من مهم نیست". بله متاسفانه امروز این به یک اصل در زندگی ما تبدیل شده است. قبول ندارید؟
خیلی ها می گوبند که وبنا سایت خبری خوبی است. خبر بی خودی و خبر الکی منتشر نمی کند و هزار تا تعریف و تمجید دیگر. خوب اگر وبنا خوب است، به دلیل همین اصول خودش است که هر خبری را منتشر نمی کند. حالا وقتی این اصول که یک روز با آن از وبنا تعریف می کنید، جلوی انتشار خبر سایت یکی از دوستان را بگیرد. دیگر وبنا شد انحصار طلب، شد رفیق این و رفیق آن، تمام وب سایت ها شدند، دوست وبنا و یا دشمن وبنا.
این موضوع در مورد خیلی از رویداد های روزانه زندگی هم، دقیقا همین است که گفتم. هر کسی برای خودش اصول و شرایطی را دارد که اصلا نمی تواند از آنها عدول کند ولی دیگران باید از تمام خواسته ها، شرایط و اصول خود در مقابل وی عدول کنند. این یک زندگی اجتماعی و رابطه دو طرفه نیست.
من همیشه دوست داشتم محیط وب و اینترنت از این مشکلات اجتماعی دور باشد. اما نمی شود که نمی شود.
در پایان از شما دعوت می کنم که از مینی بلاگ من و وبلاگ شاشا در توچال دیدن کنید.
+
نوشته شده توسط شایان شلیله در گروه دیلی یا روزانه 406 روز پیش
دو شنبه 5 مرداد 1388
در تمام سرویس های فارسی به اشتراک گذاشته شود
8 نفر نظر دادن شما هم نظر خود را بنویسید.
زندگی دیجیتالی من
نمی دونم واقعا ما زندگی خوبی داریم یا نه. زندگی دیجیتالی یعنی چی؟ به چه معنی هستش؟ همش پای اینترنت نشستن و توییت کردن هم شد زندگی آخه!!!
من الآن از خواب بیدارم شدم، رفتم صبحانه، از صبحانه اومدم، مسواک زدم، جیش کردم، مامانم کارم داره، دوستم اومد دم خونه، دوستم رفت از دم خونه، ناهار آب گوشت داریم، آروغ زدم، باد شکم در رفت، دارم میرم بیرون، شلوارم رو در آوردم، شلوار بیرون پوشیدم، دارم کفش می پوشم، دارم از پله ها میرم پایین، تاکسی اومد، سوار شدم، این خانم کناری من چه بوی خوبی میده، راننده 50 تومن بیشر کرایه گرفت، از ماشین پیاده شدم، وارد کافی شاپ شدم، دوستم اونجا نشسته، دوستم رو دیدم، در حال خدا حافظی و ...
یکی نیست بگه آخه این شد زندگی، همه چیز رو که توییت نمی کنن، کار و زندگی ندارین؟ زندگی که خودت رئیسی، خودت منشی هستی، خودت نظافت چی هستی، روزی 40 تا خوراک تولید می کنی و روزی 4000 تا خوراک می خوری.
واقعا یعنی چی؟ صبح که چشم باز می کنم میرم گوگل ریدر رو باز می کنم ۱۰۰۰+ تا مطلب جدید، فقط 999 تاش مربوط میشه به share item های این آقاهه که شکل همستر هستش (اصلا منظورم مزیدی نیست). این شد زندگی فیدیه ما.
بعد نرم افزار Outlook رو که باز می کنم می بینم 340 تا ایمیل جدید اومده، ایمیل های بی خودی و اسپم ها رو که حذف می کنم، میمونه 4 تا ایمیل، یکی سوال کرده که چطوری از سایت استفاده کنم. یکی میگه خبر ارسال کردم چرا کار نشده، یکی میگه خبر اون سایت رو کار کردی خبر من رو کار نکردی ای نامرد، یکی دیگه هم میگه چه وبلاگ قشنگی. اینم شد زندگی ایمیلی ما.
مجموع همه این ها، زندگی دیجیتالی ما رو شکل داده. و همه این موارد که گفتم اگر هر ساعت تکرار نشه، کم کم، هر 2 ساعت یا 3ساعت یکبار تکرار میشه، گوگل ریدر، ایمیل، فیس بوک، توییتر، چک کردن یاهو مسنجر اول این ID و بعد اونکی IP، یاهو که تمام شد نوبت گوگل تالک هستش، بعد اسکایپ.
چند هفته یک بار هم یک سایت جدید طراحی می کنیم با کلی ایده و آرزو. ولی فراموش کردیم که تمام این ایده ها و آرزو ها رو در مورد همون سایت قبلی که 3 هفته پیش راه اندازی کرده بودیم هم داشتیم ولی بعد از 3 هفته دیدیم که ... یا سایت بسته شده، یا دومینش رو یکی کش رفته، یا طراح اینقدر دیر کار رو تحویل داده که بی خیال شدیم، یا برنامه نویس بد قولی کرده یا برق رفته وسط کار و هزار تا داستان دیگه.
تازه برای همه چیز هم یک وبلاگ تخصصی یا یک سایت جداگانه داری، work.blogfa.com ، home.blogfa.com ، dostam.blogfa.com , tanhaiyam.blogfa.com , asheghaneha.blogfa.com , davaham.blogfa.com و چند تا وبلاگ دیگه با کاربرد های کاملا تخصصی. البته فراموش نکنید چند تا سایت هم داریم که لینک تمام این وبلاگ ها رو توی اون قرار دادیم و به اون می گیم Personal Website یا سایت شخصی. هر چند هفته یک بار هم یک نفر ایمیل میزنه میگه شما چقدر از خود راضی و متکبر هستی که برای خودت سایت درست کردی و عکس خودت رو بزرگ اون وسط چسبوندی.
اگه یک دوربین عکاسی هم داشته باشیم توی تمام سایت عکاسی برای خودمون پروفایل درست کردیم و از تمام زاویه ها از تمام چیز های اطراف عکس می گیریم و میذاریم تو این سایت ها، اگه کمی طراحی هم بلد باشیم تو تمام سایت های مربوط به گرافیک و طراحی اکانت داریم و نمونه کارهامون رو برای انتشار به اون سایت ها ارسال می کنم.
خدا رو شکر بیش از 250 تا سایت ادبی هم داریم که تمام داستان ها و شعر های خودمون رو می تونیم بدیم منتشر کنند. کافیه یک دونه از این سایت ها هم، فیلتر بشه تا تمام فامیل متوجه این موضوع بشن که تا شعر فلانی در اون سایت منتشر شده بود، سریع فیلتر شده. وای خدا دیگه رحم کنه، فقط این رو کم داشتیم که پسر ملوک خانم سیاسی بشه.
همه این ها رو خوندین؟ به این میگن Digital LIFE، زندگی دیجیتالی، زندگی دیجیتالی من.
+
نوشته شده توسط شایان شلیله در گروه دیلی یا روزانه 409 روز پیش
جمعه 2 مرداد 1388
در تمام سرویس های فارسی به اشتراک گذاشته شود
8 نفر نظر دادن شما هم نظر خود را بنویسید.
اینترنت به کجا می رود
امروز مطلبی دیدم از علیرضا شیرازی به نام "اینترنت ایرانی در این روزها ، دغدغه ها و پاسخها" راستش را بخواهید، به عنوان یک کاربر چند ساله بلاگفا، خیلی از دست بلاگفا عصبانی بودم. در طول ۴ سال گذشته که در بلاگفا مطلب می نویسم هر کسی که گفت از بلاگفا نقل مکان کن، کلی دلیل و مدرک آوردم که نه بلاگفا را ترک نمی کنم و نخواهم کرد.
تا اینکه مشکلات پیش و پس از انتخابات فرا رسید. بلاگفا به شدت اعصاب من را در ۲ روز قبل از انتخابات و همچنین در روز انتخابات خراب کرده بود. پس از انتخابات نیز مشکلات بلاگفا ادامه پیدا کرد و تا همین چند روز پیش ادامه داشت. سرور در دسترس نیست، سرور اشغال است و هزاران پیام خطای دیگر. ولی باز هم به کوچ از بلاگفا فکر نمی کردم. سادگی، اطلاع رسانی درست، احترام به کاربر و سرعت بالا از تعاریف همیشگی و جدا نشدنی بلاگفا بود.
این ها که گفتم از دید کاربری بود. اما از دید یک مدیر سایت و همکار آقای شیرازی نگرانی های من کمتر از ایشان نبود. وقتی بلاگفا مشکل داشت در ذهن خود می دیدم که آقای شیرازی دارد این طرف و آن طرف می رود. وقتی کلوب به مدت ۴ روز قطع بود، احساس پریشانی و نگرانی آقای شکوری را من هم داشتم. روز های سختی بود که همه داشتیم. کندی اینترنت و پس از آن تصویب قانون جرائم رایانه ای که با استناد به آن، می شود هر کسی را حتی در زمان ورود به اینترنت هم دستگیر کرد.
شروع شایعه ی مونیتورینگ تمام حرکت کاربران در اینترنت به همراه بسته شدن یاهو و شایعه امکان مشاهده تمام نوشته هایی که ما در پیام رسان یاهو می نویسیم. جو سنگینی را در وب فارسی ایجاد کرده بود. البته در مطلب آقای شیرازی که در بالا لینک کرده ام پاسخ های خوبی در این خصوص نوشته شده است که پیشنهاد می کنم حتما این مطلب را به صورت کامل مطالعه کنید.
تمام مشکلات قطع و وصل اینترنت و مشکل سایت ها به کنار، فیلتر شدن بخشی بزرگی از وب یکی دیگر از مشکلات اصلی در ماه گذشته بود. فیلتر شدن توییتر، فیس بوک، فرندفید، تینی پیک، یو تیوب و و و و.
همه را گفتیم، اما کلوب، بعد از ۴ روز تعطیلی و در آستانه خداحافظی همیشگی از وب فارسی، بیانیه ای منتشر کرد بسیار شجاعانه و حرفه ای. در بخشی از این بیانیه آمده است "نظر به امکان عدم اطلاع و توجه برخی از اعضا ، بویژه جوان ترها از اهمیت دستورات مقامات قضایی و متن قانون جرایم رایانه ای، که ظرف چند روز گذشته به تصویب نهایی رسیده است به اطلاع می رساند وفق مواد 32 و 33 قانون مزبور کلیه ارائه دهندگان خدمات دسترسی (ICP – ISP ) و خدمات میزبانی ( سایتها – سرویس های وبلاگ نویسی و ..) مکلفند طبق دستور صادره مراجع قضایی ، اطلاعات کاربران از جمله IP آنها را به مقامات و ضابطین قضایی تسلیم نمایند".
این بیانیه از این رو شجاعانه است، که هیچ سایت فارسی ای به آن اشاره نکرد و فقط سایت های کلوب، میهن بلاگ و چند سایت دیگر بودند که به طور کامل و شفاف به کاربران خود گفتند که اطلاعات کاربران را، نه به خواست خود بلکه با توجه به قانون، مجبورند که در اختیار مقامات قضایی قرار می دهد.
این شجاعت ستودنی است زیرا برای سایت های مثل کلوب و یا میهن بلاگ، خودکشی و از دست دادن ترافیک و کاربر است. متن کامل بیانیه کلوب را اینجا مطالعه کنید. همچنین بد نیست این مطلب را با عنوان "چند نکته در مورد اطلاعیه سایت کلوب.." هم مطالعه کنید که توسط مدیر سایت کلوب پس از نوشته شد که برخی از کاربران شروع کردن به دعوت برای تحریم کلوب.
شرایط، شرایط سختی است، بازار های مرتبط با فناوری اطلاعات به شدت خراب شده اند. رکود شدیدی همچون بخش های دیگر در بخش اینترنت و سایت های اینترنتی نیز حاکم شده است. کم کردن پرسنل، کم کردن تبلیغات، کم کردن هزینه های جاری و عدم توسعه، همه و همه نشان از سقوط دارد. سقوطی که در بد ترین شرایط در طی ۱۰ سال گذشته روی نداده بود، امروز به سرعت در حال جلو رفتن است.
دیر یا زود، متاسفانه سایت ها یکی پس از دیگری رو به تعطیلی خواهند رفت. ابتدا کم کردن فعالیت و بعد، یک خدا حافظی. سایت کارگاه، سایت پندار و برخی دیگر از سایت فارسی در چند سال گذشته این وضعیت را داشته اند و به دلایل اقتصادی، سیاسی و حتی شخصی مجبور به تعطیلی ناخواسته شدند.
این اقتصاد نوپا که اوج آن بین ۲ تا ۳ سال پیش بود، از سال گذشته روز به روز ویران تر شده است و هر روز یک تیر خلاص جدید به آن شلیک می شود. اما دولت باید بداند که تمام اینترنت سیاسی نیست. دولت باید بداند که تمام کاربران اینترنت به دنبال مسائل سیاسی نیستند.
این اقتصاد نوپا، تبدیل شده است به منبع درآمد افراد بی شماری که شاید منبع درآمد دیگر نداشته باشند. پاییز اقتصاد نوپا ی اینترنت که به آن تجارت الکترونیکی می گویند در آینده نزدیک هزینه های سنگینی را به اقتصاد کشور وارد می کند.
بسته شدن سایت ها، یعنی بیکاری طراحان وب، بیکاری برنامه نویسان، کم شدن درآمد شرکت های هاستینگ و در ادامه وقتی سایتی برای دیدن نباشد، کم شدن درآمد شرکت های خدمات دهنده اینترنت، کم شدن درآمد شرکت ها سخت افزادی و می بینید که این زنجیر فقط یک حلقه و دو حلقه نیست. این زنجیر بخش بزرگی از اقتصاد است که باید جلوی شکست آن را گرفت. امروز هم دیر نیست.
از مینی بلاگ من و همینطور وبلاگ توچال تریپ دیدن کنید.
+
نوشته شده توسط شایان شلیله در گروه دیلی یا روزانه 410 روز پیش
پنجشنبه 1 مرداد 1388
در تمام سرویس های فارسی به اشتراک گذاشته شود
1 نفر نظر دادن شما هم نظر خود را بنویسید.
|
