|
کار گروهی به سبک غیر ایرانی
توی ایران وقتی وارد یک محیط کاری و اداری میشی، کاملا احساس می کنی که انگار توی یک دیوار بسته قرار گرفتی. ارتباط میان افراد توی تیم کاری به حدی با مشکل مواجه هستش که توی خیلی از موارد اصلا ادامه همکاری فایده ای نداره.
چند ماه پیش یکی از دوستام من رو با گروه کاری جدیدی که در حال راه اندازی بود، آشنا کرد. قرار بود همون روز های اول به شرکت شون برم تا با محیط کاری که دارن آشنا بشم. ولی خوب گرفتاری و هزار تا مشکل روزانه تا دیروز این فرصت رو به من نداد که این تلسم رو بشکنم و به دیدن دوستم و دوستاش برم.
ساعت چهار بعد از ظهر از دفتر بیرون رفتم و بعد از یک ساعت مقابل دفترشون بودم. از در ورودی و ساختمان خوشم اومد. نه به دلیل شیک بودنش، بلکه به دلیل مخفی بودنش و این که کسی فکر نمی کنه اون تو چه خبر هستش. خودش یعنی 90 درصد آرامش.
احساسم وقتی که وارد شرکت شدم این بود که به یک مهمونی خودمونی رفتم. یک جمع که در نگاه اول گاملا صمیمی بود. با این که ساعت 5 بعد از ظهر بود چهره ها خسته نبودن و این توی محیط کار خیلی خوبه. چرخ اول رو که زدم دیدم روی یک میز 4 نفر این طرف و اون طرفش نشستن و 6 تا نوت بوک هم روی میز باز هستش. از مونیتور 14 گرفته تا 21. چرخ دوم رو هم که زدم دیدم دارم با پا میرم روی صفحه شطرنج بچه ها. اومدم روی مبل بشینم دیدم باید برم کمی اون ور تر چون نزدیک بود که بشینم روی بالش یکی از دیگه از بچه ها و البته کامپیوترش که روی بالش بود.
این نکته رو بگم که اسم افراد، اسم گروه و اسم پروژه هایی رو که داشتن اینجا نمی نویسم.
خلاصه، با هم سلام و احوال پرسی کردیم. وقتی که نشستم روی مبل، تیکه دومی که ذهن من رو به خودش جلب کرد. نوشته های روی شیشه های پاسیو، شیشه پست پرده به سمت حیاط، شیشه بین سالن اصلی و اتاقی که اون پشت بود، بود. تمام شیشه ها با ماژیک نوشته شده بود. از لیست کارها، مثبت و منفی که به همدیگه داده بودن، برنامه های کاریشون و خلاصه همه چیز این تیم نرم افزاری رو می شد از روی شیشه های سالن متوجه شد. فکر کنم اگه کسی با سنگ شیشه هاشون رو بشکنه تمام اطلاعات شون از بین میره. البته فکر نکنید که پول برای خرید تخته وایت برد نداشتن، نه، تخت وایت برد رو انداخته بودن یک گوشه پشت مبل. فکر کنم به دلیل محدودیت جا برای نوشتن بود.
اینجا چیزای جالب زیاد دیدم. مثلا یکی از بچه ها کلانتر بود. حالا دقیقا متوجه نشدم کارش چی بود ولی خوب یک نشان ستاره داشت و زیرش نوشته شده بود کلانتر.
جدای این مسائل که به نظر شوخی میاد، داشتن یک Wiki برای تمام کارهای تیم و برنامه ریزی ها شون برای من خیلی جالب، حقیقتا جای دیگه ندیده بودم گروهی از این کار ها کنند. یا مثلا سیستم فایلینگ شون هم برای من خیلی جالب بود. تقریبا تمام اطلاعات رو خیلی خوب توی سرور مرتبط کرده بودند. واقعا میگم چنین سیستم فایلینگی رو توی کمتر شرکتی دیدم که اینقدر خوب باشه.
در کل گروه کاری خیلی خوبی هستن و با این تعداد پروژه هایی که دارن شروع می کنند. که برخی شون به نظرم خیلی جای توسعه داره، برخی شون نه، و چند تایی هم به نظرم خیلی بلند پروازانه بود. البته شخصا از اون دشته که خیلی بلند پروازانه بود خوشم اومد. چون خودم تجربه 2 تا کار خیلی بلندپروازانه رو داشتم و می دونم که به زمان نیاز داره ولی نتیچه میده.
یکی از دلایلی که ما توی ایران حداقل تا امروز، باید بگم کار گروهی به معنای واقعی نداشتیم. نوع ارتباط آدم ها باهم دیگه هستش. این نوع ارتباط دلایل و زمینه های خیلی زیادی داره که جلوگیری می کنه از کنار هم قرار گرفتن آدم ها. که این دقیقا مشکل عدم موفقیت تیم های کاری هستش. تو نگاه اول این تیم خدا رو شکر این مشکل نداشت. یعنی راحت میشد متوجه شد که یک طیف یک رنگ و یک دل هستند دارن کار می کنند.
البته بررسی مشکلات مربوط به کار گروهی خیلی سخت هستش و هیچ موقع نمیشه گفت که این دلیل باعت موفقیت یا عدم موفقیت کار بوده و همیشه در همه جا همین هستش. اما کلیات رو فکر می کنم همه جا همیشه دید.
فعالیت هر گروهی به 3 قسمت تقسیم میشه. راه اندازی و توسعه، شکوفایی و برداشت و درنهایت حرکت به سمت پایین. که این حرکت به سمت پایین یا دوباره به سمت توسعه و شکوفایی میره و یا نه ادامه پیدا می کنه تا خرابی کامل شرکت.
ورود به مرحله سوم، توی بیشتر زمان ها دست اعضای تیم نیست. ولی اینکه خروج از مرحله سوم به کدام سمت باشه، دست خود بچه های گروهه. اختلاف توی کار گروهی و مشارکتی یکی اینجا بوجود میاد و یکی دقیقا زمانی که شرکت داره از راه اندازی و توسعه وارد بخش شکوفایی میشه. یعنی دقیقا دو نقطه ای که تیم ما شدید ترین مشکلات مالی، کاری و برنامه ریزی مواجه هستش. تمام سرمایه گزاری ها رو کرده و دیگه نمی تونه سرمایه گزاری کنه و تیم رو ساپورت مالی کنه. و در مرحله سوم هم وقتی که دقیقا در شرایطی مشابه ولی رو به پایین شرکت دچار مشکلات مالی میشه.
من تا حالا ندیدم توی نقطه شکوفایی و برداشت یا شاید بگیم خوش خوشان گروه، کسی با کسی کاری داشه باشه، حتی اگه مدیریت تیم توی این نقطه مشکل داشته باشند و تصمیم های اشتباه گرفته بشه چون شرایط کلی خوبه، کسی به کسی کاری نداره و یک حالت بی خیال طی کردن توی شرکت بوجود میاد که اون حرکت رو به پایین رو کم کم پدید میاره.
این چند نقطه نقطه های خیلی مهم و حیاطی هستند برای هر تیم کاری. که جلوی این مشکلات رو بگیره. بعضی از مشکلات با برنامه ریزی قابل درست شدن هستن و بعضی های دیگه نه. این رو گفتم که در ادامه همه خوبی های تیم دوستام که واقعا تا اینجای کار خوب جلو اومدن و دقیقا اون چیزی زندگی گوگلی شاید بشه گفت رو دارن توی شرکت خودشون پیاده می کنند. برنامه ای هم برای این بخش ها داشته باشن.
از بحث جدیش که بیایم بیرون. یکی دیگه از چیزایی که برای من جالب بود تیکه خرید شام توی شرکت بود. وای از پیتزا خانواده یکی از بچه ها گرفته تا پاستای آقای کلانتر شاید 40 دقیقا خنده بود تا غذا سفارش داده بشه و بعد خورده بشه.
برنامه نویس ها و طراح های وب بهتر می دونن که موتور این جماعت تازه بعد از شام روشن میشه و کم کم بعد از خنده و بازی و مسابقه شطرنج ساعت 9 شب بود که تیم برنامه نویسی با سرعت هر چه تمام موتور هاش روشن شده بود داشت قالب، عکس، تم، کد جاوا و همه این ها رو درست می کرد. پس تعجب نباید کرده این چرخه تا ساعت 5 صبح ادامه داشت و بعد اعضای گروه ساعت 5 صبح به خواب فرو رفتن و 8 صبح هم از خواب بیدار شدن تا برن دوباره سر کارشون.
+
نوشته شده توسط شایان شلیله در گروه دیلی یا روزانه 298 روز پیش
پنجشنبه 21 آبان 1388
در تمام سرویس های فارسی به اشتراک گذاشته شود
14 نفر نظر دادن شما هم نظر خود را بنویسید.
آغاز سال نو مبارک
رفتیم توی پنجمین سال، یعنی چهار سال هستش که وبلاگ می نویسم. پارسال که حساب کردم دیدم متوسط هر 3 روز یک مطلب نوشتم، امسال هم دیدم دقیقا همین بود. هر 3 روز یک مطلب.
البته وبلاگ تا چند ماه پیش توی بلاگفا بود و بعد انتقال دادیم به اینجا، خدا رو شکر موفق شدم تمام مطالب و حتی نظرات قدیمی رو هم به این وبلاگ منتقل کنم. از این بابت خیلی خوشحالم چون نظرات کاربران توی نوشته های وبلاگ برام خیلی مهم بود.
این وبلاگ بیشتر مطالب تخصصی و مرتبط با اینترنت و فناوری اطلاعات و وب سایت داره. البته کمی مطالب اجتماعی و سیاسی هم چاشنی کار شده. از روز های اول که اکثر نوشته ها وبلاگ مربوط به نقد سایت ها و بررسی سایت های کوچیک و بزرگ بود گرفته تا کم کم که بررسی موضوعات بزرگتر وارد شد و برخی موارد تحلیل و نقد دولت در زمینه فناوری اطلاعات. خلاصه هر چی که نوشتم واقعا حرف دلم بود و اون چیزی که دوست داشتم بنویسیم.
توی این وسط، خیلی ها از من ناراحت شدند و خیلی ها هم با من دوست شدن. ولی در کل همیشه برای خودم وبلاگ نوشتم. خیلی ها گفتن وقتی که مشخص هستش که نویسنده وبلاگ مدیر سایت چی و چی هستش، باید کمی در نوشتن دقت کنی، راستش خوشم نیومد. چون اعتقاد دارم که اگه توی دنیای واقعی دور خودمون رو با چیزهایی می پوشونیم که حقیقت درونمون رو کسی نبینه، دیگه توی وبلاگ و دنیای مجازی نباید از این کارها کرد.
از سایتی خوشم اومد نوشتم. از سایتی بدم اومد نوشتم. با کسی دعوا کردم نوشتم. با مشتری بد صحبت کردم نوشتم. از دولت نقد داشتم، نوشتم. نمایشگاه رفتم گزارش تصویری تهیه کردم، نوشتم. خلاص هر چیزی که دوست داشتم نوشتم.
غلط املایی خیلی داشتم، جمله بندی هام هم که خنده دار و عجیب و با اون عنوان دنیای مجازی یا فاجعه مجازی، از همه مهم تر روی دامنه لواشک، به نظر خودم یک وبلاگ کاملا خنده دار و عجیب و غریب رو اینجا بوجود آورد. از این بابت خوشحالم. حدود 950 تا خواننده ثابت دارم در گوگل ریدر و از این بابت هم خیلی خوشحالم و به شدت دوستشون دارم.
امروز هم اگه این مطلب رو نوشتم فقط و فقط برای خوانندگان وبلاگ بود. که وقتی که F5 می زنم و می بینم که یک نظر به تعداد نظرات نوشته شده اضافه شده، از خوشحالی بال در میارم.
امسال هم رویه وبلاگ نویسی من همین خواهد بود. اینترنت، فناوری اطلاعات، آموزش الکترونیکی، دولت الکترونیکی، دنیای مجازی، زندگی مجازی، فرهنگ استفاده از اینترنت و خارج از این ها نخواهد بود.
امید وارم که اگه مطالب من توی این چهار سال اگه کسی رو ناراحت کرده، من رو ببخشه و اگر با کسی رو خوشحال کرده، به جون من و وبلاگم حسابی دعا کنه. از اینکه چهار سال توی دنیای مجازی و فاجعه مجازی، وبلاگ می نویسم خیلی خوشحالم.
+
نوشته شده توسط شایان شلیله در گروه دیلی یا روزانه 302 روز پیش
يکشنبه 17 آبان 1388
در تمام سرویس های فارسی به اشتراک گذاشته شود
10 نفر نظر دادن شما هم نظر خود را بنویسید.
کلید واژه ها : تولد | آغاز | وبلاگ |
داستان یک دعوای اینترنتی
خوب یا بد، آدم انتقاد پذیری نیستم. پدرم به من میگه دیکتاتور کوتوله ی موفرفری. امروز با یکی از دوستان وبنا، که هر کاری کردم خودش رو معرفی کنه نکرد. یک دعوای حسابی کردم. اول عصابی شدم و بعد آروم شدم.
واقعا خیلی از انتقاد ها قابل اجرا شدن نیست. اینجا باید چه کار کنیم؟ باید برای اون شخص توضیح بدیم که چرا و چرا شدنی نیست؟ اون هم برای کسی که حتی خودش رو معرفی نمی کنه؟
برای مثال یکی چند وقت پیش اومده بود و می گفت که برای وبنا دامنه دات کام بگیرید تا جهانی بشه. آخه خدا وکیلی این چه پیشنهادی هستش؟ برای جهانی شدن وبنا تنها راه حل ترجمه اخبار به زبان انگلیسی هستش. که این نیازمند مترجم هستش. مترجم هم هزینه داره و این هزینه باید تامین بشه که واقعا تامین هزینه به این راحتی نیست.
امروز صبح هم دوستی اومد و گفت چرا اخبار توی وبنا دیر منتشر میشه. متن کامل نوشته های من با این دوست گرامی رو در ادامه می نویسم. از شما خوانندگان هم دعوت می کنم که واقعا صادقانه نظرتون رو بگین. نظرات بدون و نام و نشانی هم حذف می کنم. چون دوست دارم واقعا نتیجه بگیرم که من راست میگم یا این دوست عزیز.
user (21:43): سلام.یک انتقاد/این وبنا تون را تعطیل کنید خیلی بهتره.یک خبر ده روز زمان میبره تا قرار باشه قرار بگیره تو سایت.اصلا این وبنا مدیریت داره.یا عشقی کار میکنید و هر وقت حوصله داشته باشید بعد از فیس بوک و کوهنوردی و وبلاگ ها و بقیه کارها بهش میرسید.موفق باشید.
webna (22:21): dali ine har khabari miyad taid besheh
webna (22:28): badesham be weblog va koh navardi hasodi nakonin please
webna (22:29): :D
user (22:32): بله
user (22:41): ما هم به اون خبرهای ی که مشکل دارند کاری نداریم
webna (22:43): age eshgh nabod agha ya khanomi ke nemishnasameton
webna (22:48): 3 sal ro webna kar nemikardim
user (22:53): این هم فقط انتقاد بود که خیلی ها این انتقاد را کردن
webna (22:56): khabreton nemidonam chi bodeh
webna (23:00): shayad nakhaym kar konim, chon be siyasate webna nakhoreh
user (23:02): این دیگه بر میگرده به برداشت شخص شما
webna (23:18): nazare lotfe har kasiye ke khabresh kar nemisheh
webna (23:31): hame ham in nazare lotfo be webna daran, keyfiyate site mohemeh **** 8 khab delete shod ****
user (25:07): شما خیلی تند میرید
user (25:10): اعصبانی هست
user (25:16): و این نیمذاره که یک مدیر سایت
user (25:19): به کار اصلی ش برسه
webna (25:23): ok
webna (25:24): harchi migin
webna (25:25): dorosteh
user (25:29): و این راه ماندن در بازار وب نیست
webna (25:32): hala begin khabrton chi bodeh ke begam chera kar nashodeh
webna (25:37): hame harfaye shoma doreost
user (25:58): سعی کنید یه خورده انتقاد پذیر باشید دوست عزیز
webna (26:05): esmetono begin
user (26:09): خیر
webna (26:09): begin modire kodom site hastin
webna (26:26): che khabari dadin ke dalilesho begam chera kar nemisheh
user (26:35): همیشه هم از شما طرفداری کردم
user (26:41): اما خواستم
webna (26:42): nazre lotefton, ama che khabari , begin
user (26:48): انتقاد هایی که در مورد وبنا میشه
user (26:55): خدمتتون گفته باشم
webna (27:03): ma khabaraye kochik va sabok ro kar nemikonim
webna (27:07): maslana site ****
webna (27:13): ye ***** be name *****
webna (27:27): domian man 2 saat ghat bod
user (27:33): از شما بعیده که میفرمایید خبرهای کوچک و سبک را منتشر نمیکنید
webna (27:33): hala ranke alexa chiyeh 6 milyon bebin doste man ,age khodeto moarefi mikonin . javab midam , age nakonin
user (27:47): آیا واقعا خط مشی و استراتژی های وبنا مشخصه است و درست تعریف شده اند
user (28:12): خبر سایت های ایرانی به هر حال اگر خبر معتبر و درستی باشه حکم خبر را دارن
webna (28:17): chesh baste nemidonam ki hasti ke
user (28:23): شما هم وظیفه سنگینی روز اول به دوش وبنا گذاشتید
webna (28:25): in dige daste ma hastesh tasmim begirim, harki mige khabre sitesh mohemeh in dige be ravande kariye ma bastegi dareh
user (28:36): فکر نمیکنم این روند
user (28:47): روند درستی باشه
webna (28:48): mazertat mikham
webna (28:51): age khodetono moarefi nakonin
webna (28:53): edame nemidam
user (29:06): معرفی نمیکنم
user (29:28): سیاست تون برا خودتون تنها تعریف کرده اید
webna (29:36): ok
user (29:41): تعریف سیاست های تحت وب نیاز به سواد فناوری اطلاعات داره
webna (29:42): intori harfa, faghat komak mikoneh ke webna ro bebandim, va rahat beshim az daste modire site haye mesle shoma
user (30:02): شما فقط میخواهید حرف و طرز فکر خودتان را مطرح کنید
webna (30:04): khodeto moarfi nemikoni, harfe bikhodma nazan please
user (30:12): در حالیکه باید نظرات کاربران را پرسید
webna (32:29): nazarate karbaran vaghti khodeshono moarefi nakonan va ye enteghadaye khale zanaki dashte bashin
webna (32:33): ke felan site on khabaro kar kard
webna (32:42): kodom khabare khob bode to web ke ma karesh nakardim ?
webna (32:50): kocom khabar bodeh ke ma copy kardim az jaye digeh
user (32:53): آقای شلیله عزیز
user (32:56): به نظر شما
user (33:01): این خود شما نیستید
user (33:08): که خاله زنک بازی در میارید
user (33:10): بله درسته
webna (33:11): nazareton aaslan mohem nistehs,
user (33:16): بعضی ها اینکار را انجام میدهند
user (33:22): که اصلا بحثشون جداست
webna (33:30): ma siyasate karimono darim, kharejam nemsiham
user (33:34): اما دوست عزیز شما مدیر وبنا هستید
webna (33:38): in enteghade shoma be BBC ham varedeh
user (33:48): بله هر جایی سیاست کاری خودشو داره
webna (33:50): shoma khodeto moarefi nakardi che entezari darin man javabe dorost bedam. are modire webna hastam
user (33:57): اما این سیاست باید تعریف شده باشه
user (34:00): نه شخصی باشه
webna (34:07): vali harkasi ke nemitoneh enteghade bi dalili koneh badam begeh be nazare man gosh bedeh, on tori webna misheh kharazi
user (34:13): و همین جوری فقط بگیم سیاست کاری خودمون رو داریم
webna (34:18): tarif dare , shakhsi nistesh
user (34:29): الان شما سیاست ها را چرا تو سایت تعریف نکرده اید
webna (34:36): nabayadam to site begam
user (34:37): چرا عزیز
webna (34:39): nemikhamam begam , dige inam be khdemon marboteh
user (34:48): شما وقتی اینقدر با حالت اعصبانت صحبت میکنید
webna (34:48): shoma hata khodetono moarefi nakonin , harfe edama nadin
user (34:53): نشون از شخصی بودنشون میده
user (35:12): من یک دوست و یک همکار
user (36:10): شما مثل اینکه با همه دعوا دارید
user (36:15): اوکی
user (36:18): صاحب اختیارید
user (36:33): ما هم نخواستیم حتما خبری را منتشر کنید
webna (36:36): ya khodetono moarefi konin va begin ke enteghadeton dar morede kar nashodane kodom khabreh, begin kodom khbaar
user (36:43): به خاطر خود وبنا انتقاد کردیم
webna (36:49): dastane koli nagin, begin mikhastam bebinam chera in khabar kar nashodeh
user (36:58): یه بار یک نظر سنجی تو وبنا بگذارید
webna (37:02): hatman, in kararo nemikonam
user (37:15): و حتی یه بار شده که به وبنا یه سرویس جدید اضافه کنید
webna (37:16): begin kodom khabar chera kar nashodeh,
user (37:21): شده یک تغییر بدهید
webna (37:37): bazam ina harfaye hastesh ke hitch poshtevaneye elmi nadare. dsote man , modele ravabete omomi jahaye dolati javab bedam , begam bah bah bah
user (38:00): من انتقادم در مورد خبر م حتی نیست
webna (38:03): ya in ke khodetono moarefi konin begam chi va chi
user (38:07): در مورد خود وبنا و شخص شما است
webna (38:13): daste shomadard nakoenh , shakhsan adame enteghad napaziriyam , dar morede site haye ham ke daram , enteghad nemiparziam
user (38:31): چه بد
webna (38:33): onam enteghae bedone rahe hal , che khob , khaily khobeh , chon pazireshe enteghade bi rahe hal , aghean dardi dava nemikoneh
user (38:50): راه حل ش هم حتما میخواهید ما بگیم
user (39:07): کاربر انتقاد میکنه و این وظیفه مدیر هست که به دنبال راه حل باشه
webna (39:10): bebin ba ki haf mizanam, maslan yeki mige chera domain shoma.com nistesh , .com konin ke webna jahani tar besheh , ino daghighan daram
user (39:38): :-? :d
webna (39:38): chi begam behesh , beram saramo bekobam to divar
user (39:49): این انتقاد الکی هست
webna (39:51): web iran doste man, ***** injam 8 khat dar morede web farsi delete shod
user (40:18): آیا شما رقبای خودتان را بررسی میکنید
webna (40:27): on raghibe man nist azizam
webna (40:32): vaghti ke khabre copy shode mizari .
user (40:50): ولی شما که میتونید
user (41:00): از اهداف و افکارش و ایده هاش استفاده کنید
user (41:16): اما خوب چه اشکالی داره
user (41:35): من فکر نمیکنم این مسئله نیازی به معرفی داشته باشه
user (41:41): که شما اینقدر پافشاری میکنید
user (41:43): بسیار خوب
webna (41:46): ok , age niyazi nist , khob pass hitchi
user (41:53): من مزاحم شما نمیشم
user (41:59): لطف کردید
user (42:06): از وقتی که من دادید
user (42:21): آیا با معرفی من برخورد عوض میشه
user (42:28): آیا با معرفی من اتفاقی میافته
user (42:32): خیر
webna (42:43): are , mosalameh , ye chiz taghir mikoneh
user (43:11): چی جناب
webna (43:17): dige bemanad , shoma ke khodetono moarefi nakardin , enteghadatetonam vared nistesh , vaghean , vared niste , age begam ye chizaye ro khodetonam be in natijeh miresin
user (44:15): واقعا که این برخورد شما جای تاسف داره
user (44:19): خداحافظ
webna (44:22): jaye tasof , shoma darin bara khodeton , mitarsin khodetono moarefi konin
user (44:41): آقای محترمپ
user (44:48): من فقط یک کلمه
user (44:53): خدمتتون عرض کردم
user (44:56): که سایت شما
user (45:57) خبرها را دیر منتشر میکنه
webna (44:58): akhe midoni حق مالکیت معنوی چیه?
webna (45:02): akhe midoni internet chiyeh , midone web siteh chiyeh?, midoni , chand sale net dari ? aslan midoni ghanone jarayeme rayanei chiyeh ? midoni web dashtan che moshkelati dareh ?
user (45:09): و سرویس جدیدی هم ندارید
webna (45:23): dir montasher nemikonam , yeseri ro aslan montasher nemikonam
user (45:44): خوب منتشر نکن
user (45:56): ما کاری به منشتر کردن و منتشر کردن اون بعضی ها نداریم
user (46:04): شما بگردید ببینید مشکل تون از کجاست
webna (46:12): moshkele man az hitch ja nistesh , shoma be gard bebin moshkelet chiyeh ke mitarsi khodeto moarefi koni
user (46:24): بله همه چیز رو میدونم
webna (46:28): in chatam coy mikonam kamel mizaram to blogam :D , mesle baghiye chataye digeh , bad ghezavato vagozar mikonam , be khanandehaye weblogam
user (43:01): که شما چرا چنین برداشت و طرز فکری از عدم معرفی من داشته اید
user (43:01): بله بسیار عالی
user (43:02): باز شاید فرجی شد
user (43:13): و وبنا یک بار نظرات کاربران و دیگران را در رابطه با فعالیت خودش را مطرح کنه و انتقاد پذیر باشه
user (43:25): من هم یک کپی از بر میدارم
user (43:31): موفق باشید
واقعا نظر شما چیه؟ من نمی خوام تعریف کنید بگیم به به وبنا ها، این هم که تند جواب می دم رو می دونم و ممکنه خیلی از دوستان از مدل برخورد خوششون نیاد ولی آیا واقعا این موضوع یک انتقاد به وبنا هستش که خیلی از خبرها رو منتشر نمیکنه؟ مثلا خبر های کم اهمیت، سایت های جدیدی که راه اندازی شدن و کلی مشکل طراحی و برنامه نویسی دارن؟ روزانه به وبنا خبر راه اندازی 4 تا سرویس دهنده وبلاگ میاد، آیا باید واقعا خبر تمام این ها رو کار کرد؟
سوال اصلی اینجاست که اعتبار ما به تعداد خبر هستش یا به کیفیت خبر؟ واقعا میشه روزانه توی وبنا در همین شرایط 40 تا خبر منتشر کرد. ولی واقعا اعتبار و اهمیت به نظر شما چیه؟ من خودم کیفیت رو بیشتر دوست دارم، حالا 4 روز هم خبری منتشر نشده باشه برای شخص من اهمیت نداره. نمی دونم من اشتباه می کنم یا درست فکر می کنم. ولی این رویه کاری وبنا بوده و خواهد بود.
کاملا مشخص هستش که قطع بودن بلاگفا یا کلوب برای 2 ساعت اهمیت داره، ولی قطه بودن سایت ... 24 ساعت هم قطع باشه مهم نیست. حالا شما فکر کنید یک خبر بیاد که سایت ... 2 ساعت قطه بوده و وقتی که وارد سایت میشید فقط و فقط تبلیغات هستش که به چشم میاد. خوب این خبر کار نمیشه.
در مورد اخبار سایت های سیاسی و مذهبی هم من شخصا اصلا علاقه ای به دسته بندی و وارد این دسته بندی ها شدن ندارم. نه شیعه، نه سنی، نه بهایی و نه زرتشتی برای من کیفیت فنی سایت مهم هستش. حالا روزانه 4 تا سایت مذهبی راه اندازی میشه، اکثر سایت ها هم منابع خبری مشترکی دارن. خوب من خبر این ها رو کار نمی کنم که نشد با اسلام و مذهب مشکل داره وبنا. در مورد سایت های سیاسی هم همینه.
سایتی که طراحی خوبی نداشته باشه خوب کار کنم که چی؟ سایت این دوست ما هم فکر می کنم یک خبر بوده مربوط به یک سرویس دهنده وبلاگ من پنجشنبه و جمعه نبودم که خبر رو کار کنم. والا دیگه نباید از زندگی بزنیم برای وب که. بعد چون فلان سایت خبرشون رو کار کرده، وبنا شد بدترین سایت دنیا.
متن نوشته شده هنوز ویرایش نشده از بابت مشکلات نگارشی احتمالی شرمنده ام.
+
نوشته شده توسط شایان شلیله در گروه درباره سایت های خودم 303 روز پیش
شنبه 16 آبان 1388
در تمام سرویس های فارسی به اشتراک گذاشته شود
17 نفر نظر دادن شما هم نظر خود را بنویسید.
انتقال پایتخت یا دولت الکترونیکی از نوع وب 4
کسی که با وب آشنایی نداشته باشد، وقتی واژه وب 2 را می شوند، به خود فرو می رود و احساس بی سوادی می کند. اما افرادی که با وب آشنایی داشته باشند وقتی واژه وب 4 را می شوند، به شدت می خندند و برخی نیز گریه می کنند.
در خبرها آمده بود که مجمع تشخیص مصلحت نظام چراغ سبزی داده برای پایان دادن به 220 سال پایتختی شهر تهران. دکتر جلالی رئیس پژوهشگاه الکترونیک دانشگاه علم و صنعت و طراح طرح شهر الکترونیکی، در این خصوص گفتگویی کرده اند با خبرگزاری مهر. ا
ین مطلب در ادامه گفتگو نوشته شده تا شاید بتواند راه گشا باشد. البته نظر من هم مثل دکتر جلالی این است که چاره و راهکار، انتقال پایتخت نیست، حتی اگر این انتقال بدون برنامه و فرهنگ سازی باشد، دیر یا زود باز هم همین مشکلات در پایتخت جدید ایجاد می شود.
به نظر من تکه کردن و قرار دادن هر وزارتخانه در هر استان هم که ایشان مطرح کرده اند. کاری نادرست تر از انتقال کل پایتخت است. در این خصوص دکتر جلالی فرموده اند که "انتقال پایتخت نیاز نیست بلکه با استقرار هر وزارتخانه در هر استان و توسعه شبکه های اجتماعی و فناوریهای نوین چون وب 1 و 2 می توان دولت را از بلایای طبیعی مصون نگه داشت".
اشکال اصلی اینجاست که ریشه مشکلات را همه در حضور فیزیکی دولت می بینند و فکر می کنند با انتقال چند وزارتخانه به این استان و به آن استان، می شود مشکل پایتخت را حل کرد. مشکل تهران مشکل مدیریت است نه مشکل تعداد نفرات و تعداد صنایع فعال در آن.
مثلا ایشان پیشنهاد می کنند که " استان اصفهان مرکز ثقل ارتباطات جاده ای باشد، وزارت کشاورزی در یکی از شهرهای شمالی، وزارت ارشاد در مشهد و وزارت نفت در شهرهای جنوبی مستقر شود.". فکر کنید، وزارت فرهنگ و ارشاد در مشهد!!!! وزارت راه و ترابری در اصفهان!!!! کشاورزی هم مگر فقط برنج و مرکبات است برود شمال. بعد با توریست شمال چه باید کرد؟ با فرهنگ و هنر اصفهان چه کنیم؟ با ادبیات و تاریخ شیراز چه باید کرد؟
خیلی هم اصرار بود که انتقال فیزیکی داشته باشیم دلیل نمی شود وزارتخانه ها را جابجا کنیم. مثلا کافی است برای فعالیت های خاص در استان های خاص شرایط ویژه ای قرار داده شد تا صنایع خود به فکر انتقال بیفتند. برای مثال، معافیت شرکت های کامپیوتری در استان فارس یا اصفهان از پرداخت مالیات. نه تنها کمک به انتقال بسیاری از شرکت ها از تهران می کند بلکه هزینه های کمتری به دولت تحمیل می شود. اما فقط و فقط خراب کردن ساختمان وزارت فناوری و اطلاعات و بیرون بردنش از تهران چه کمی می کند؟
تمام این موارد به کنار، چاره کار به فرمایش دکتر جلالی، درست است دولت الکترونیکی است. اما کدام دولت؟ با کدام فرهنگ و مشاور و کارشناس؟ اگر به آمار نگاه کنید که امروز پیشرو ترین کشور در توسعه ی همه جانبه ی الکترونیکی هستیم. از دولت و بانک و بیمه و همه و همه. ولی اگر از آمار بیرون بیاییم چه ؟ آیا باز هم اولیم؟ باز هم افتخارات ما سر به فلک می کشد؟ با دکتر جلالی در این بخش موافقم که گفتند باید به جای فکر انتقال پایتخت به فکر استفاده از فناوری اطلاعات باشیم و این فناوری را محور توسعه کشور کنیم. ولی جناب دکتر، یا من عقب هستم و یا شما بسیار جلوتر از زمان حرکت می کنید.
در آمریکا و دیگر کشور های توسعه یافته از نظر فناوری اطلاعات و اینترنت هم هنوز شبکه های اجتماعی پل ارتباطی میان مردم برای نیاز های اصلی زندگی و کاری نشده اند که شما می فرمایید "فرد با استفاده از این شبکه ها که بر روی اینترنت قرار دارد می تواند بدون حضور فیزیکی و یا مستقر شدن در محل خاصی، فارغ از محدویتهای زمانی کارهای خود را انجام دهد به این ترتیب رویکردهای سنتی چون هشت ساعت کار، مراجعه به اداره و تشکیل جلسات فیزیکی از بین می رود."
دولت الکترونیکی و شهر الکترونیکی ما شده پلیس + ده و دفتر خدمات الکترونیکی شهر. کجای دنیا دولت الکترونیکی این چنین است؟ سایت های رسمی هنوز که هنوزه ار تکنولوژی وب 2 بصورت کامل استفاده نمی کنند. حالا شما برای ایران، که تعداد کاربران اینترنتش معلوم نیست و 400 هزار پورت اینترنت دارد پیشنهاد استفاده از وب 3 و وب 4 را می دهید؟؟؟ اصلا وب 3 و وب 4 چیست؟ چگونه است که ما نمی دانیم این ها چیستند و شما می دانید؟ اگر من و دوستان دیگرم که سال هاست زندگی و کار خود را روی وب و اینترنت قرار دادیم با این واژه ها آشنایی نداریم اشکال از کجاست؟ اصلا وب 1 و وب 2 بدون مدیریت و بدون فرهنگ سازی چه گلی به سر ما زده تا وب 3 (وب مفهومی) که هنوز ایجاد نشده بخواهد مشکلات ما را حل کند. حال بماند وب 4 که اصلا نمی دانم چیست و کجاست.
با این وضعیت بانکداری الکترونیکی و آموزش الکترونیکی که ما داریم وضعیت زندگی ما این است. بانکداری الکترونیکی که در ایران وجود دارد و همینطور آموزش الکترونیکی که ما تا امروز پیاده کرده ایم از ساده ترین بحث ها و بخش های دولت الکترونیکی است که این است نتیجه اش. با این وضعیت و با این مشاوره و با این کارشناسی ها بهتر است که همین مدیریت سنتی حاکم باشد و پایتخت منتقل شود تا اینکه یک دولت الکترونیکی درست کنیم که ترافیک بیشتر بشود و مردم بیشتر به دردسر بیفتند.
لطفا در بخش نظرات بنویسید که به نظر شما مشکل دولت الکترونیکی در ایران چیست؟ و آیا تا امروز از سرویس های دولت الکترونیکی استفاده کرده اید یا خیر.
متن کامل گفتگو را در اینجا http://itanalyze.com/archives/2009/11/post_6901.php بخوانید.
+
نوشته شده توسط شایان شلیله در گروه دیلی یا روزانه 308 روز پیش
دو شنبه 11 آبان 1388
در تمام سرویس های فارسی به اشتراک گذاشته شود
11 نفر نظر دادن شما هم نظر خود را بنویسید.
کلید واژه ها : دکتر جلالی | وب | فناوری اطلاعات | انتقال پایتخت | دولت الکترونیکی |
تعداد کاربران اینترنت پرسرعت در ایران
امروز خبری دیدم با عنوان "تعداد كاربران ADSL ايران، يك هفتم ميانگين جهانی" که به نظرم اومد در ادامه بررسی "تعداد کاربران اینترنت ایران" بد نیست که به این موضوع هم اشاره کنیم.
در خبر بالا اومده که تعداد کاربران اینترنت پرسرعت در ایران 400 هزار نفر هستش. برای مثال اگر هر خانواده رو 4 نفر در نظر بگیریم. هر اشتراک اینترنت پرسرعت 4 دسترسی رو برای 4 نفر فراهم می کنه. در هر شرکت خصوص که ADSL داشته باشه و حداکثر سرعت رو هم گرفته باشه، بیشتر از 10 تا پرسنل که نمی تونه داشته باشه. اگه تعداد پرسنل هم بیشتر باشه، این شرکت مجبور به استفاده از سرویس هایی به غیر از ADSL هستش.
دسترسی دانشگاهی و ادارات دولتی رو فکر میکنم باید از این موضوع جدا کنیم چون این آمار ADSL هستش و معمولا شرکت های دولتی و دانشگاهی از سرویس های دیگه استفاده می کنند.
البته این آمار من اصلا پایه و اساس علمی نداره و بیشتر به حساب و کتاب حسین آقا بقال شبیه هستش. ولی خوب منم نظر خودم و مدل محاسبه خودم رو دارم.
من میگیم که 200 هزار تا پورت برای خانواده ها باشه، یعنی 800 هزار نفر. 200 هزار تا پورت هم برای شرکت ها با میانگین 7 نفر میشه حدود 1 میلیون و 400 هزار نفر. جمع این 2 تا باهم میشه 2 میلیون و 200 هزار نفر کاربر اینترنت. این 2 میلیون و 200 هزار نفر رو میشه گفت کاربر اینترنت چون به اینترنت دسترسی دارن. البته باز هم شاید از نظر مفهوم نشه تمام این افراد رو کاربر اینترنت نام گذاری کرد.
در بهترین شرایط بگیم همین تعداد هم کاربر dialup در نهایت میشه 4 میلیون و 400 هزار نفر، و همین تعداد هم بگیم شرکت های دولتی و دانشگاهی میشه 6 میلیون و 600 هزار نفر کاربر اینترنت. البته بازم بگم اینجا منظور افرادی هستند که روزانه به اینترنت دسترسی دارند، نه این که حتما از اینترنت درست استفاده می کنند.
حالا واقعا با توجه به منبع اصلی خبر، یعنی اینکه در بین 70 میلیون جمعیت فقط 400 هزار تا پورت ADSL دا
ریم، به نظر ما آمار شایان در نقش حسن آقا بقال درست هستش، یا آمار های دیگه که میگن 30 درصد کل کشور کاربر اینترنت هستند؟
+
نوشته شده توسط شایان شلیله در گروه دیلی یا روزانه 310 روز پیش
شنبه 9 آبان 1388
در تمام سرویس های فارسی به اشتراک گذاشته شود
6 نفر نظر دادن شما هم نظر خود را بنویسید.
کلید واژه ها : کاربر | کاربران | اینترنت | وب |
تعداد کاربران اینترنت در ایران
تعداد کاربران اینترنت در ایران چند نفر است؟
سوال بالا یکی از پیچیده ترین سوالات مربوط به فناوری اطلاعات است. به نظر من به کسی کاربر اینترنت می گویند که واقعا با اینترنت کار کند. کسی که یک بار از کنار کافی نت رد شده باشد را نمی شود کاربر اینترنت نامید.
آمار های رسمی در ایران تعداد کاربران اینترنت را رقمی در حدود 22 تا 23 میلیون نفر اعلام می کنند که به نظر من این رقم به شدت خنده دار است. چطور امکان دارد در کشوری با 70 میلیون جمعیت، یعنی تقریبا 30 درصد کاربر اینترنت باشند و وقتی با هر مدیر سایتی صحبت می کنید، اولین مشکل کاربران این است که هنوز ایمیل را با www می نویسند و نمی داند تایید آدرس ایمیل چه معنی و مفهومی دارد.
در کشور که پرخواننده ترین وبلاگ ها در گوگل ریدر بیش از 5000 خواننده ندارند چگونه میشود از چنین رقمی صحبت کرد؟ در کشوری که محبوب ترین و پر جمعیت ترین شبکه اجتماعی اش، بیش از 700 هزار عضو ندارد چگونه می شود گفت این همه کاربر اینترنت دارد؟ در کشوری که بزرگترین سرویس دهنده وبلاگش در کل بیش از 500 هزار تا وبلاگ فعال و کامل ندارد، چگونه می شود که 23 میلیون کاربر داشته باشد؟
هنوز منوجه نشدم که اگر مثلا صادقانه بگوییم که این تعداد به اینترنت در طول هفته دسترسی دارند و مثلا این تعداد روزانه اینترنت دارند و این تعداد هم اینترنت دارند ولی آموزش های لازم را ندیده اند. و نهایت مثلا کابران درست و درمان اینترنت در ایران در حدود 1 ملیون نفر هستند چه اشکالی دارد؟ به خدا یک میلیون کاربر اینترنت هم زیاد بد نیست؟ شاید خوب نباشد ولی بد هم نیست. دور از حقیقت نیست.
برای نسل قدیم اینترنت یعنی یاهو و برای نسل جدید یعنی موتور جستجوی گوگل. شاید باور نکنید ولی از خیلی از مدیران سایت ها شنیده هم که بیشترین کلید واژه که از موتور جستجو وارد سایتشان می شوند نام خود سایت است. این یعنی فاجعه، یعنی طرف برای بار دهم هم که می خواهد وارد سایت شود آدرس سایت را در گوگل وارد می کند. یعنی بجای آدرس بار در گوگل می نویسد lavashak.com و بعد از لیست نتایج جستجو وارد سایت می شود.
حالا شما خودتات قضاوت کنید این 23 میلیون کاربر اینترنت واقعا درست است یا غلط؟
کل چهره های فعال در زمینه اینترنت در ایران به خدا به بیش از 500 نفر نمی رسند. در امریکا بیش از 500 ابر شرکت فناوری اطلاعات داریم. شرکت های غولی که حتی اسمشان را هم نشنیده ایم. بعد چگونه می شود که ما 23 میلیون کاربر داشته باشیم!!!
به خدا این آمار ها فقط و فقط ما را در خواب خوش فرو می برد و بی دلیل خوشحال و شاد خواهیم شد و به اشتباه فکر می کنیم که راه درستی را در پیش گرفته ایم.
من که به شخصا باور نمی کنیم کل کاربران اینترنت در ایران بیش از 5 میلیون نفر باشند. خیلی خیلی زور بزنید 9 میلیون هم قبول است ولی واقعا رقمی بالای 20 میلیون کاربر اینترنت در ایران خنده دار است.
در همین رابطه بخوانید : رقم 23 میلیون کاربر اینترنت در کشور را از کجا آورده اید
شوخیکی : یکی پرسیده بود فرمولش چیست، دیگری گفت یک مرغ دارم بازی کردند و به این عدد رسیدند
+
نوشته شده توسط شایان شلیله در گروه دیلی یا روزانه 314 روز پیش
سه شنبه 5 آبان 1388
در تمام سرویس های فارسی به اشتراک گذاشته شود
20 نفر نظر دادن شما هم نظر خود را بنویسید.
کلید واژه ها : اینترنت | کاربر |
وقتی لایک دادن مهم می شود
گوگل همیشه کار های جالب می کنه و یک نوع مهندسی خاص خودش رو برای ارائه سرویس داره، اول یک تیکه از برنامه رو بیرون میده و بعد یک تیکه دیگه رو. این روش برای ارائه محصول، دقیقا مورد علاقه من هستش. البته خیلی از مدیران پروژه و تحلیلگر ها از این نوع ارائه سرویس/محصول اصلا خوششون نمی یاد.
بی خیال این بحث تخصصی. گوگل چند ماه پیش یک سرویس به گوگل ریدر اضافه کرده بود به نام لایک LIKE که شما می تونستید به مطالبی که می خونید لایک بدید. البته این موضوع اصلا جالب و پر اهمیت نبود چون وقتی مطلب خونده میشد دیگه شما متوجه نمی شدید که چند نفر دیگه اون مطلب رو دوست داشتن.
امروز دیدم گوگل یک سرویسی اضافه کرده به نام Popular items در بخش Explore گوگل ریدر که در اصل کارش نمایش مطالب هستش که بیشتر از همه لایک خوردن و محبوب شدن. این کار گوگل واقعا بی نظیر بود به نظر من.
در اینجاست که دیگه وظیفه ملی ما میشه به تمام مطالب فارسی اینقدر لایک بدیم که برن توی Popular items ها. خدایی این گوگل خیلی باحاله. من دوسش دارم.
درخواست دوستانه : از تمام دوستانی که من رو از آدرس قدیم وبلاگ دنبال می کنند خواهش می کنم فید قبلی رو حذف و من رو از طریق آدرس فید جدید دنبال کنند. فید جدید این گوشه اومده آدرس http://feeds2.feedburner.com/shayanweblog دنبال کنید.
+
نوشته شده توسط شایان شلیله در گروه دیلی یا روزانه 317 روز پیش
شنبه 2 آبان 1388
در تمام سرویس های فارسی به اشتراک گذاشته شود
1 نفر نظر دادن شما هم نظر خود را بنویسید.
کلید واژه ها : گوگل | گوگل ریدر |
|
