دنیای مجازی یا فاجعه مجازی در ایران

جشنواره وب ایران عضو کنسرسیوم توسعه وب شد. این خبری بود که هفته پیش حتی برای خود ما هم که چند ماه بود داشتیم پروسه های عضویت رو طی می کردیم جذابیت داشت. کنسرسیوم توسعه وب از این جهت اهمیت داره که شرکت ها و سازمان هایی که عضو کنسرسیوم هستن (حدود 300 تا شرکت در کل دنیا) می تونن به استاندارد های وب قبل از اینکه اعلام عمومی بشن دسترسی داشته باشن و خودشون رو برای این استاندارد ها و تکنولوژی ها آماده کنن.

این مطلب حامد سعیدی فر رو خودندم و دیدم واقعا موضوع مهمی هست که درباره اون بنویسیم.

انحصار واقعا چیزی هست که اصلا توی ایران برای اون قانون نداریم. البته واقعا برای حقوق مالکیت معنوی و خیلی چیزای دیگه هم اگه قانون داشته باشیم، راهکار درست و فرهنگ درستی برای اون قانون نداریم چه برسه به اینکه بخوایم قانونی برای انحصار داشته باشیم.

حامد توی مطلب خودش به درستی به کارتیمی، ایده و رقابت اشاره کرده پس من وارد این موضوع نمیشم. چون حرف های حامد رو خیلی هاش رو درست می دونم.

نکته ای که من در خصوص اون حرف دارم اینجاست "نمی توانند محصولی که به صورت مستقیم با بازار به رقابت می‌پردازد را از طریق بازار عرضه کنند" و همین طور "مخاطبین زیادی که بازار در اختیار دارد و قدرت و شهرتی که به واسطه ارائه خود نرم افزار بازار و همچنین چند نرم افزار اندرویدی دیگر در بین کاربران پیدا کرده، برگ برنده‌ای است که راه ارائه محصولات رقابتی را سخت می‌کند."

دقیقا چیزی که اینجا داره به اون اشاره میشه بحث انحصار طلبی هستش. اصولا افرادی که این شکلی انحصار گونه تفکر می کنن، اصلا چیزی به نام شریک تجاری رو درک نمی کنن و این برای یک تجارت جدای اینکه زشته خیلی خطرناک هست.

نرم افزار بازار، به واسطه اینکه اندروید مارکت توی ایران بسته شده و نمیشه از مارکت برنامه دریافت کرد اومده و داره به واسطه اولین بودنش و البته فراموش نکنید به واسطه کسانی که در وب به اون برای معرفی کمک کردن، معروف شده و تبدیل شده به یک واسط برای دربافت برنامه ها.

وقتی به واسطه این تعداد کاربر میاد و انحصار رو وارد می کنه و میگه چه برنامه ای وارد بشه و چه برنامه ای وارد نشه!!! دیگه از یک تجارت درست خارج شده.

البته بماند که پیشنهاد فروش کارت شارژ رو ما توی یک جلسه به بچه های بازار در قالب یک اپلیکیشن برای سایت ایفایندر دادیم و بعد دقیقا مثل حامد دیدیم که خودشون فکر رو برداشتن و اومدن در قالب مارکت، یعنی پلتفرم ارائه اپلیکیشن دارن کارت شارژ میفروشن. و البته بازم بماند که ایده شبکه تبلیغات رو هم ما مطرح کردیم و گفتیم که بیاین تبلیغات رو با هم همکاری داشته باشیم و بعد رفتن خودشون سیستم تبلیغاتی برای مارکت نوشتن !!!

توی این همه سال کم ندیدم از این تجارت ها که میان و می خوان همه چیز رو خودشون داشته باشن و اصلا توی بازار نموندن یا بعد از مدتی خیلی کم رنگ شدن.

واقعا نمی دونم این انحصار چیه و واقعا چرا اینقدر بی دلیل و عجیب اکثر شرکت های ایرانی دنبال اون هستن؟؟؟ از سایت خرید گروهی که میگه فقط تبلیغ من و دیگر هیچ گرفته تا اون شرکتی که وقتی خبر رقیبش میاد توی وبنا زنگ میزنه و گله می کنه تا این بچه های عزیز که کار زیبایی رو به عنوان بازار طراحی کردن و متاسفانه برخلاف فکری که دارن در زمینه پلن های تجاری واقعا دارن اشتباه میرن.

من برنامه ای که حامد نوشته رو تست کردم و واقعا عالی بود خیلی متاسفم که نمیشه اون رو توی بازار برای عموم قرار داد و امید وارم که 2 یا 3 تا مارکت دیگه ایرانی که دارن راه اندازی میشن این راه های اشتباه رو نرن.

من خیلی وقته که بازار رو برداشتم از روی دستگاه موبایلم. یکی از دلایل هم عدم توجه بازار به حریم شخصی بود. واقعا نمی دونم چرا بدون اجازه نرم افزار خودش رو به روز می کنه؟ واقعا هیچ سایت خارجی بدون گرفتن تایید از کاربر این مدلی به روز رسانی نداره؟ و متاسفانه احساس می کنم که بازار داره تشخیص میده من ایرانسل دارم یا همراه اول.

امید وارم که حامد این برنامه رو بدون قرار دادن رو این مارکت ها منتشر کنه توی اینترنت و من تا جایی که بتونم از این موضوع حمایت می کنم برای اینکه واقعا از این برنامه استفاده کردن و واقعا برای من جالب بود چون دیگه نیاز نبود کد *140*1# رو دستی تایپ کنم.

توی این چند هفته که مشغول بررسی سایت ها هستم، و سایت های شرکت کننده در جشنواره وب ایران رو بررسی می کنم، مشکلاتی رو به صورت عمومی در سایت ها دیدم که واقعا جای تامل داره.

یکی از اساسی ترین مشکلاتی که سایت های فارسی دارن، ساختار و قالب سایت ها هست که معمولا شبه وبلاگ هستن. بخش بزرگی البته مربوط میشه به استفاده از سیستم های تولید محتوا مثل وردپرس و جوملا و ... که قالب های استانداردشون معمولا شبه وبلاگ هست. البته این سیستم ها هسته خوبی دارن که معمولا اگه قالب درستی روشون اجرا بشه، می تونن خیلی قوی و حرفه ای باشن. ولی مشکل اصلی استفاده از قالب های آماده و قالب های وبلاگی است. فراموش نکنید که واقعا یکی از اختلاف های سایت ها و وبلاگ همین قالب و طرح اون هست. مثلا وبنا از روز اول وبلاگ نبود ولی قالب که توی چند سال گذشته داست، خیلی شبه وبلاگ بود و الان این قالب جدید اصلا این رو تداعی نمی کنه که شما دارین به یه وبلاگ نگاه می کنید. پس پیشنهاد اول و مهم اینکه، قالب سایت رو توی این چند روزی که زمان دارین اصلاح کنید.

مورد بعدی که بازم از مشکلات اصلی در سایت های فارسی هست، استفاده از فضاهای تبلیغاتی است. خیلی سایت ها به دلیل تبلیغات بیش از اندازه در صفحه اول توی مرحله اول داوری رد میشن. این واقعا جای سوال داره که چرا مدیران سایت ها به هر قیمتی این همه تبلیغ توی صفحه اول سایت خودشون قرار میدن و واقعا از فصا های مناسب برای تبلیغات استفاده نمی کنن؟ به نظر من برای اینکه جای مناسبی رو برای تبلیغات توی سایت خودتون پیدا کنید، بهترین راه این هست که خودتون به چشم مشتری به سایت نگاه کنید و ببینید که آیا واقعا به سایتی که این شکل بنر های تبلیغاتی رو در صفحه اول و صفحه های داخلی خودش قرار داده باشه تبلیغ سایت خودتون رو میدید؟

پیشنهاد من این هست که فضا های تبلیغاتی رو بجای اینکه فقط در صفحه اول قرار بدید، به جاهای دیگه سایت بفرستید و سعی کنید صفحه اول سایت رو در وهله اول واقعا حرفه ای طراحی کنید.

مورد دیگه ای که خیلی بیشتر از دو مورد اول برای ما دردسر درست کرده، گروه بندی های عجیب و غریب هست. مثلا یک سایت اومده خودش رو در گروه سایت های خبری ثبت کرده، بعد گروه دوم رو زده وبلاگ فناوری اطلاعات و گروه سوم رو زده سایت شخصی ... 

ببینید واقعا این انتخاب گروه اصلا درست نیست. آخه سایت نمی تونه هم سایت خبری باشه و هم سایت شخصی. این نکته خیلی مهمی است که شما به عنوان مدیر سایت واقعا باید بدونید سایت شما در چه گروهی قرار داره. در مورد جشنواره یکی از اشتباه ها که مدیران سایت ها انجام میدن این هست که واقعا برای برنده شدن توی جشنواره، هر چند تا گروه که دستشون میرسه رو انتخاب می کنن. 

این واقعا درست نیست. یک سایت اگه فقط در یک گروه ثبت بشه ولی توضیجاتی که برای سایت نوشته میشه و اون بخشی که دلایل برتری سایت به نظر مدیر سایت قرار داره، به طور دقیق کامل بشه، واقعا شانس رو برای برنده شدن خیلی بیشتر می کنه.

پیشنهاد من این هست که توضیحات سایت ها تون رو با رود به جشنواره وب ایران دقیق تر و کامل تر کنید و اگه واقعا گروهی رو همین طوری و فقط برای اینکه شانس بیشتری داشته باشید انتخاب کردید، اون گروه رو بردارید و سعی کنید توضیحات بهتر و دقیق تری رو در مورد سایت خودتون بنویسید.

بازنویسی شده این مقاله هم در وبنا و هم در سایت جشنواره منتشر شده است.

یکی از ابزار پول درآوردن توی اینترنت، تبلیغات هستش. یعنی شما می تونید، توی سایت و یا وبلاگ خودتون تولید محتوا کرده و به واسطه بازدیدی که وبلاگ و یا سایت شما داره، با فروش فضا های تبلیغاتی و یا استفاده از سایت های تبلیغاتی کلیکی و ...، کسب درآمد کنید.

ولی اینکه چه چیزایی رو تبلیغ کنید، کجا ها تبلیغات نشون بدین، ممکنه توی کوتاه مدت درآمد شما رو افزایش بده، ولی شک نداشته باشید که توی بلند مدت، با از دست دادن خوانندگان و کم شدن ترافیک، دیگه از درآمد تبلیغات خبری نیست. پس پیشنهاد من اینه که 3000 هزار تومان و 10 هزار تومان رو، فدای فعالیت آنلاین خودتون نکنین و از اول حرفه ای باشین.

چند تا عکس دارم از تبلیغات درست و چند تا عکس از تبلیغات نادرست که بد نیست ببینید این عکس ها رو و واقعا خودتون تصمیم بگیرین که تو نگاه اول، شما کدوم سایت رو به لیست سایت های مورد علاقه خودتون اضافه می کنید و همیشه به اون سر می زنید.

اون هایی که دورشون رو سبز کردم تبلیغاتی هستن که درجای درستی قرار دارن و اون هایی که خط X قرمز روشون زدم، تبلیغاتی هستن که در جای درستی قرار داده نشدن.

الان داشتم با سیاوش صحبت می کردم که گفت در نظر کلی و مواردی که گفتم مطلب دیروز من رو دوست داشته ولی گفت که با این تیکه حال نکرده "اصولا هم علاقه ای ندارم با پایین تر از خودم بپرم" من خودمم که دوباره خوندم حال نکردم.

داستان این هست که دقیقا منظور من این نبود و احساس می کنم که این جمله رو بد نوشتم و برای همین گفتم که این توضیح رو بدم توی وبلاگ.

منظور من تجارت و بیزنس بود و نه افراد. آدم می تونه به افراد کوچیک تر و حتی بیزینس های کوچیک تر از خودش چه شخصی و چه با توجه سرویس هایی که توی شرکت خودش ارائه میده کمک کنه. ولی این دلیلی نمیشه که برای همکاری های تجاری (b2b) هم دقیقا این رویکرد رو داشته باشه.

الان که دیدم برخی از این موضوع بد برداشت کردن گفتن این رو بگم. ولی همه در جریان هستید فعالیت هایی مثل وبنا و باشگاه وب و جشنواره وب ایران، بیشتر از اونی که سود مادی داشته باشن برای شرکت هزینه در بر دارن ولی به عنوان یک عشق و علاقه از طرف من پیگیری شدن و الان توی شرکت هم دقیقا همین رویکرد وجود داره.

درهر صورت یکی از هدف های من همیشه کمک به آدم هایی بوده که تازه وارد وب شدن و تا جایی که تونستم کمک کردم. ولی وقتی که تجارت و بیزینس میاد جلو، و از دید تجاری واقعا نمیشه دوستی و صمیمیت رو فقط نگاه کرد. توی بیزینس باید جدی بود.

باید به همه کمک کرد که توی بیزینس وارد بشن و بعد توی بیزینس درست و جدی باهات رقابت کنن. ولی مطلب دیروز من این مدلی برداشت شده که انگار همون اول حال همه رو میگیرم و اصلا تازه وارد ها و آدم های جدید رو حمایت نمی کنم و یا تحویل نمیگیرم. ولی نه واقعا این مدلی نیست. تا زمانی که بیزینس بشن جدی هر کاری براشون بتونم می کنم ولی وقتی که بیزینس شدن همه باهاشون جدی رقابت می کنم.