دنیای مجازی یا فاجعه مجازی در ایران

اگر کمی به وب و وبگردی علاقه داشته باشید توی چند ماه گذشته با رشد قارچ گونه سایت های تخفیف گروهی مواجه شدید. سایت هایی که با مدل تجاری تخفیف بیشتر راه اندازی شده اند و از شما می خواهند که برای بدست آوردن این تخفیف ویژه حراج ویژه روز را به تمام دوستان خود معرفی کنید.

دور هم بودن با دوستان در یک استخر و یا یک رستوران آن هم با تخفیف 50 درصدی شاید همه ما را برای انتخاب این سایت ها وسوسه کند. البته هنوز دیر نشده، چون تازه راه اندازی شدند سرویس های خوبی دارند و رقابت 15 تا سایت با یک موضوع و شروع فعالیت همه در کمتر از یک ماه گذشته بازار اشفته وب فارسی را آشفته تر کرده است.

درگیری و سر و صدا البته شاید برای کاربران این سایت ها زیاد مشهود نباشد اما برای کسانی که در پشت صحنه فعالیت می کنند، سر و صدا و درگیری زیادی به پاشده است. هرجا که پول باشد جنگ و دعوا هم در کنارش خواهد بود.

جنگ و دعوا برای مشتری بیشتر، حراجی های بیشتر و انجصاری و در نهایت بودجه های وسوسه انگیز برای تبلیغات اینترنت. هر جا که پول باشد، انحصار و قدرت هم خواهد آمد. البته نباید فراموش کرد که وب فقط قدرت و پول نیست. وب یکی از نکات مثبتی که دارد این است که ملاک های دیگری برای بودن و ادامه دار فعالیت کردن در وب وجود دارد که اگه از آن رد شویم و به آن توجه نکنیم، هر چقدر پول بیشتری سرمایه گزاری کرده باشیم، قطعا سرمایه بیشتری از دست می دهیم.

از میان این 15 سایت، طی 3 هفته گذشته ما با حدود 8 شرکت جلسه و مذاکره داشتیم. از کارخانه ها و برندهای داخلی خیلی خیلی بزرگ گرفته تا سرمایه گزار خارجی با واسطه و بدون واسطه در این بازار وارد شده اند تا یک برنامه نویس ساده. همه و همه برای این بازار نقشه ها کشیده اند.

همه هم یک برنامه مطالعه یک ساله در این زمینه داشته اند و همه هم اولین بودند، رقابت اولین بودن آن چنان سنگین است که جنگ رسانه ای به خبرگزاری های رسمی چون مهر هم رسیده. درج خبر اولین بودن این سایت، آن یکی را آنچنان شوکه و آشفته می کند که فقط باید دید تا باور کرد. و البته حتی درج خبر یکی از آن ها در وبنا آن چنان بازخورد بدی داشت که فکر کارکردن خبر راه اندازی و اولین حراجی سایت رقیب را از سر ما برد.

امروز رقابت اصلی در تبلیغات حداقل با تخفیفان و نت برگ و همخرید است ولی از صداهای پشت بازار، چه آنها که راه اندازی شده اند و چه آن ها که راه اندازی نشده اند، خبر های بزرگتری هم شنیده می شود. از حضور رقبای گروپون در ایران گرفته تا مدل آفریقایی و حتی شاید خود گروپون، البته با واسطه. خلاصه داستان هایی است که هنوز همه شنیده نشده اند.

برای همه این دوستان باید آرزوی موفقت کرد و امید داشت که بتوانند برای هم و در کنار هم رقبای خوبی باشند. البته مدیران این سایت هم نباید فراموش بکند که وب، تنها صنعتی است که فقط و فقط پول در آن حرف اول و آخر را نمیزند. انجصار و انحصار طلبی در وب جایی ندارد.

البته خیلی ها هم در این بازار بزرگ که سرمایه بزرگی در پشت خود دارد باید دقت کنند که خود را ارزان نفروشند. جنگ و سرمایه اینقدر بالاست که قرار داد انحصاری با یکی از آن ها بستن اصلا درست نیست. مگر به قیمتش.

امید وارم این قیمت شکستن های دوستان وبلاگ نویس و مدیران سایت ها مثل موارد قدیم، بازار را خراب نکند. و اگر کسی و حلقه ای خود را به یکی از این سایت ها فروخت به نرخ خودش بفروشد. نه انحصاری کار کردن با 50 و 60 درصد تخفیف.

یا حداقل اگر توان چانه و مذاکره ندارید در پشت یکی از برندها و تبلیغاتی ها سنگر بگیرید تا فضای خود را حداقل به بلند مدت و به قیمت خودش و حتی بیشتر از تعرفه ای که دارید بفروشید. اگر هم نفروختید و مشتری شما رفت در وبلاگ همسایه تبلیغ کرد، به شما اطمینان میدهم که چند برابرش را در آینده خواهید گرفت.

تبلیغات مثل پوکر است. دست خود را رو نکنید و هوشمند باشید.

بازار هدف را نشانه گرفته و در زمان مناسب شلیک کنید.

اگر کمی به وب و وبگردی علاقه داشته باشید توی چند ماه گذشته با رشد قارچ گونه سایت های تخفیف گروهی مواجه شدید. سایت هایی که با مدل تجاری تخفیف بیشتر راه اندازی شده اند و از شما می خواهند که برای بدست آوردن این تخفیف ویژه حراج ویژه روز را به تمام دوستان خود معرفی کنید.

دور هم بودن با دوستان در یک استخر و یا یک رستوران آن هم با تخفیف 50 درصدی شاید همه ما را برای انتخاب این سایت ها وسوسه کند. البته هنوز دیر نشده، چون تازه راه اندازی شدند سرویس های خوبی دارند و رقابت 15 تا سایت با یک موضوع و شروع فعالیت همه در کمتر از یک ماه گذشته بازار اشفته وب فارسی را آشفته تر کرده است.

درگیری و سر و صدا البته شاید برای کاربران این سایت ها زیاد مشهود نباشد اما برای کسانی که در پشت صحنه فعالیت می کنند، سر و صدا و درگیری زیادی به پاشده است. هرجا که پول باشد جنگ و دعوا هم در کنارش خواهد بود.

جنگ و دعوا برای مشتری بیشتر، حراجی های بیشتر و انجصاری و در نهایت بودجه های وسوسه انگیز برای تبلیغات اینترنت. هر جا که پول باشد، انحصار و قدرت هم خواهد آمد. البته نباید فراموش کرد که وب فقط قدرت و پول نیست. وب یکی از نکات مثبتی که دارد این است که ملاک های دیگری برای بودن و ادامه دار فعالیت کردن در وب وجود دارد که اگه از آن رد شویم و به آن توجه نکنیم، هر چقدر پول بیشتری سرمایه گزاری کرده باشیم، قطعا سرمایه بیشتری از دست می دهیم.

از میان این 15 سایت، طی 3 هفته گذشته ما با حدود 8 شرکت جلسه و مذاکره داشتیم. از کارخانه ها و برندهای داخلی خیلی خیلی بزرگ گرفته تا سرمایه گزار خارجی با واسطه و بدون واسطه در این بازار وارد شده اند تا یک برنامه نویس ساده. همه و همه برای این بازار نقشه ها کشیده اند.

همه هم یک برنامه مطالعه یک ساله در این زمینه داشته اند و همه هم اولین بودند، رقابت اولین بودن آن چنان سنگین است که جنگ رسانه ای به خبرگزاری های رسمی چون مهر هم رسیده. درج خبر اولین بودن این سایت، آن یکی را آنچنان شوکه و آشفته می کند که فقط باید دید تا باور کرد. و البته حتی درج خبر یکی از آن ها در وبنا آن چنان بازخورد بدی داشت که فکر کارکردن خبر راه اندازی و اولین حراجی سایت رقیب را از سر ما برد.

امروز رقابت اصلی در تبلیغات حداقل با تخفیفان و نت برگ و همخرید است ولی از صداهای پشت بازار، چه آنها که راه اندازی شده اند و چه آن ها که راه اندازی نشده اند، خبر های بزرگتری هم شنیده می شود. از حضور رقبای گروپون در ایران گرفته تا مدل آفریقایی و حتی شاید خود گروپون، البته با واسطه. خلاصه داستان هایی است که هنوز همه شنیده نشده اند.

برای همه این دوستان باید آرزوی موفقت کرد و امید داشت که بتوانند برای هم و در کنار هم رقبای خوبی باشند. البته مدیران این سایت هم نباید فراموش بکند که وب، تنها صنعتی است که فقط و فقط پول در آن حرف اول و آخر را نمیزند. انجصار و انحصار طلبی در وب جایی ندارد.

البته خیلی ها هم در این بازار بزرگ که سرمایه بزرگی در پشت خود دارد باید دقت کنند که خود را ارزان نفروشند. جنگ و سرمایه اینقدر بالاست که قرار داد انحصاری با یکی از آن ها بستن اصلا درست نیست. مگر به قیمتش.

امید وارم این قیمت شکستن های دوستان وبلاگ نویس و مدیران سایت ها مثل موارد قدیم، بازار را خراب نکند. و اگر کسی و حلقه ای خود را به یکی از این سایت ها فروخت به نرخ خودش بفروشد. نه انحصاری کار کردن با 50 و 60 درصد تخفیف.

یا حداقل اگر توان چانه و مذاکره ندارید در پشت یکی از برندها و تبلیغاتی ها سنگر بگیرید تا فضای خود را حداقل به بلند مدت و به قیمت خودش و حتی بیشتر از تعرفه ای که دارید بفروشید. اگر هم نفروختید و مشتری شما رفت در وبلاگ همسایه تبلیغ کرد، به شما اطمینان میدهم که چند برابرش را در آینده خواهید گرفت.

تبلیغات مثل پوکر است. دست خود را رو نکنید و هوشمند باشید.

بازار هدف را نشانه گرفته و در زمان مناسب شلیک کنید.

کنار سیب و رازقی نشسته عطر عاشقی
من از تبار خستگی بی خبر از دلبستگی ، عاشقم

ابر شدم صدا شدی، شاه شدم گدا شدی، شعر شدم قلم شدی، عشق شدم تو غم شدی
لیلای من، دریای من آسوده در رویای من این لحظه در هوای تو گمشده در صدای تو
من عاشقم مجنون تو گمگشته در بارون تو

مجنون لیلی بی خبر در کوچه های در به در
مست و پریشون و خراب هر آرزو نقش بر آب شاید که روزی عاقبت آروم بگیرد در دلت

کنار هر ستاره ای نشسته ابر پاره ای
من از تبار سادگی بی خبر از دلدادگی، عاشقم

ماه شدم ابر شدی،اشک شدم صبر شدی،برف شدم آب شدی، قصه شدم خواب شدی
لیلای من، دریای من آسوده در رویای من این لحظه در هوای تو گمشده در صدای تو
من عاشقم مجنون تو گمگشته در بارون تو

مجنون لیلی بی خبر در کوچه هایت در به در
مست و پریشون و خراب هر آرزو نقش بر آب شاید که روزی عاقبت آروم بگیرد در دلت

خیلی های شما، حتما واژه هایی مثل گزارش خبری، رپورتاژ، شانتاژ خبری و خیلی چیزای دیگه رو شنیده باشید. خوب یا بد، این رسانه ها هستن که افکار عمومی رو در دست دارن. توی زمینه فعالیت خودمون (فناوری اطلاعات و وب) این رسانه ها هستن که یک سایت رو بالا میبرن و یا یک سایت رو پایین میارن. این بالا و پایین کردن های رسانه ای، توی دنیا، خیلی بزرگ تر و جدی تر هستش. برای اینه که اکثر شرکت های بزرگ و وب سایت ها مسئول رسانه و یا سخنگو دارن.

کلا کار رسانه ها وقتی که وارد بازی های تبلیغاتی میشن، از کاه کوه ساختن هست و با این حرکت های خودشون می تونن به توسعه بیزینس ها کمک کنن. و شاید به سفارش یک سایت دیگه، از این توان خودشون برای ضربه زدن به طرف مقابل استفاده کنن. خیالتون رو راحت کنم شاید تو زمینه های سیاسی و اجتماعی، رسالت این رسانه ها، جامعه و اطلاع رسانی درست باشه ولی در زمینه های دیگه زیاد فکر نکنید با همین روش عمل می کنند. فکر نکنید هر چیزی که می خونید و می بینید درسته. تجارت ها می تونن نظرات مردم رو با کمک رسانه ها تغییر بدن.

حالا ما به عنوان مدیران سایت باید چی کار کنیم؟ چطوری می تونیم از رسانه ها برای پیشبرد اهداف تجارت خودمون استفاده کنیم.

اول از همه باید با رسانه ها خیلی خوب برخورد کرد. کلا با رسانه ها کل کل بازی در نیارین، چون یک متن می نویسن و بعد یک کلیک و دیگه شما هستید و یک مطلب موندگار در اینترنت که شاید ماه ها و سال ها و برای تجارت و چهره رسانه ای شما همیشه یک لکه سیاه باشه. پاک کردن این دسته مطالب هم زیاد ساده نیست. مخصوصا وقتی که تجاری و اقتصادی باشه. حالا سیاسی رو میشه حذف کرد ولی اقتصادی و تجاری رو به این سادگی ها نمیشه از روی اینترنت حذف کرد. بعدشم این رو فراموش نکنید که یک خبر وقتی که رفت دیگه رفته. اینقدر سریع پخش میشه که معمولا حذف اون هم کمکی نمی کنه. پس با رسانه ها خیلی مهربون باشید. اول از همه.

همیشه اخبار سایت و شرکت رو برای رسانه های ارسال کنید. اون ها رو توی لیست های خبری قرار بدهید ولی معمولا بیش از یک یا دو بار موضوع انتشار یک خبر رو پیگیری نکنید. اگه قرار باشه خبری کار بشه اون خبر کار میشه و اگه خبری نخواد کار بشه، شما بعید هستش که بتونید رویه انتشار خبر رو تغییر بدین. پس زیاد موی دماغ خبرنگار ها نشین، چون کسی بیشتر از اون ها بلد نیست برای بدست آوردن خبر موی دماغ بشه و هیچ کس هم به خوبی اون ها بلد نیست شما رو پیچ بده. پس خبر که کار نشد دیگه اسرار نکنید. خبر بعدی رو دوباره ارسال کنید و اصلا نکران نباشید که چون این خبر کار نشده، اون خبر جدید هم کار نمیشه.

وقتی برای یک رسانه خبر ارسال می کنید بهترین این هستش که قبل از ارسال خبر، اخبار داخل اون رو مطالعه کنید و خبری که میدید شبیه اون رشته مطالب باشه. کلا خبرنگار ها ادم های تنبلی هستن. پس اگه خبر رو هر چه بیشتر شسته و رفته در اختیار اون ها قرار بدین، سریع تر و بهتر منتشر میشه.

یکی از نکاتی که خیلی اهمیت داره توی سایت این هستش که رسانه های کوچیک و متوسط خیلی بیشتر و حتی رسانه های بزرگ هم دوست دارن که خبری که برای شما توی سایتشون کار میشه رو توی سایت خودتون لینک کنید. این بخش برای سایت های خبری خیلی اهمیت داره. اطمینان داشته باشید وقتی که شما به رسانه وقتی که خبر شما رو پوشش داده توجه کنید، اون رسانه ها به اخبار آینده شما توجه لازم رو می کنه.

از راه های دیگه که میشه این جنجال های رسانه ای رو بیشتر کرد، توییت کردن و توی فیسبوک نوشتن و یا با لینک کردن به انتشار بیشتر این اخبار کمک کنید. مثلا وقتی که سایت شما یک وبلاگ داره وقتی که خبر شما توی یک رسانه کار میشه کار بدی نیست که توی وبلاگ خود سایت هم بنویسد که مثلا این اخبار مربوط به این موضوع توی این رسانه کار شده. حالا بسته به اهمیت رسانه شما می تونید حتی اگه خبرنامه ای هم ارسال می کنید لینک اون رو توی خبرنامه بزارین. کلا وقتی به خبر خودتون توی یک سایت خبری لینک میدین نترسین و نگران نباشین.

رسانه ها رو جدی بگیرید

خیلی وقت هست که چیزی ننوشتم ولی نه اینکه خبری نبوده، بلکه کلی هم خبر بوده با کلی تجربه جدید. حالا چه موفق و چه ناموفق. البته بمونه که ما کلا تجربه ناموفق تو کتمون نمیره.

اول از همه اینکه توی کار تیم ورک باید وقتی که عصبانی میشه یک نفس بکشی و بعد دست به گوشی تلفن بزنی و یا به همه ایمیل بزنی. این واقعا تجربه بزرگی هست. الان دیگه تو شرکت فکر می کنم همه یادگرفتن که این تیکه رو وقتی طرف مقابل عصبانی هست به اون بندازن که توی کار تیمی واقعا مهم هست. پس شما هم توی تیم خودتون هر وقت دیدین کسی عصبانی شده خیلی آروم بگین یک نفس عمیق بکش و بعد تصمیم گیری کن.

تجربه کار تیمی که توی خاورزمین شروع کردم (تقریبا بیش از یک سال پیش) واقعا رنگ و بوی خیلی جدی تری به خودش گرفته. یعنی جدی تر از اونی که فکرش رو می کردیم. اعضای جدیدی به تیم اضافه میشن و ملاک های خاصی برای ورود آدم ها در تیم درنظر گرفته شده. توی یکی از لکچر هام در این زمینه که چند روز پیش دادم، به بچه ها گفتم باید وقتی که کار تیمی می کنیم خودمون رو نبینیم و تا زمانی توی تیم موفق هستیم و موفق خواهیم شد که توی دید اول برای تصمیم گیری نگاه به برند اصلی شرکت باشه. نه اینکه این کار برای من خوبه و این کار بد. بلکه خیلی وقت ها ممکنه برای یک نفر خوب باشه و برای نفر دیگه بد، ولی تا زمانی که خوب و بد رو تیم ببینیم و نه خودمون می تونیم تیم موفقی داشته باشیم.

دیگه از خبرهای این چند وقت باید به جلسه فعالان وب اشاره کنم. واقعا این جلسه آخری با موضوع تبلیغات آنلاین خیلی فید بک خوبی برای همه داشت. دعوت از کارشناسان مختلف از شرکت های بزرگ تبلیغاتی انلاین و غیر آنلاین توی این جلسه بار علمی زیادی به جلسه داده بود. خبر و گزارش اولیه جلسه رو توی وبنا منتشر کردیم ولی متن صوتی کامل بحث ها توی این هفته روی خود سایت باشگاه فعالان وب ایران قرار میگیره.

آخر مرداد هم یک جلسه دیگه داریم که موضوع اون رو هم توی این هفته یا هفته آینده اعلام می کنیم و با توجه به موضوع دعوت می کنیم از متخصصین اون فیلد که در جلسه شرکت داشته باشن. و البته بیشتر سعی می کنیم که گزارش جلسه رو بتونیم آنلاین هم داشته باشیم. البته دوستان اگه از توییت ها من شاکی نشن، من جلسه قبلی رو کلا با توییت پوشش دادم توی یک ساعت و نیم بیش از 45 توییت کردم. همه هم با تگ #iranwebclub که هر کسی دوست داشت بتونه تگ رو دنبال کنه.

دیگه جونم براتون بگه، یکی دیگه از تسک هایی که این چند روز خیلی درگیر اون هستیم جشنواره وب ایران هست. واقعا جشنواره وب ایران با برنامه هایی که برای اون در نظر گفتیم امسال خیلی بزرگ تر از اون چیزی خواهد بود که سال پیش بوده. خیلی داره زمان میبره و خیلی باید روش کار کنیم. یک کنفرانس خبری داریم برای جشنواره احتمالا آخر مرداد که خیلی گسترده اطلاع رسانی کنیم از وضعیت چهارمین جشنواره وب ایران.

این دو ماه گذشته واسه من خیلی تجربه خوبی بود، خیلی تجربه هایی بدست آوردم که باید بیشتر از این ها دربارشون بنویسم ولی باید کمی به من وقت هم داده بشه. تجربه هایی که توی محیط کار داریم توی این مدت واقعا با ارزش هست و در آینده سعی می کنم خیلی بیشتر و با توضیح بیشتر اون ها رو بیان کنم.

توی یکی از فیلد های که به تازگی در اون وارد شدیم و شاید تجربه این کار رو هم قبلا نداشتم. دادن مشاوره ی تیمی به یک شرکت هست. الان شرکت ما مشاوره یک شرکت رو به عهده داره و این مشاوره تیمی واقعا تجربه جدیدی برای من هست. مثلا هر هفته یک جلسه دو ساعته داخل شرکت برای بررسی وضعیت مشتری و بعد یک جلسه با خود مشتری برای انتقال این تجربیات و دانش به اون ها واقعا کاری هست که به این شکل بزرگ تا حالا من انجام نداده بودم و این برای من خیلی جالبه و خیلی دوست داشتنی.

تجربه مدیریت پروژه توی شرکت هم تجربه کمی نیست. نحوه برخورد با اعضای تیم و کنترل پروژه ها و گزارش دادن و گزارش گرفتن هم یکی از کارایی هست که در این انداره تا حالا تجربه نکرده بودم همیشه دستور بود که داده می شد و یک نفر اون رو اجرا می کرد. ولی الان توی این شکل جدید کاری خیلی فرق کرده و احتمالا در آینده نزدیک هم بیشتر فرق می کنه.

یکی از چیزایی که من خیلی دوست دارم واقعا و معمولا توی بچه های تیم هم فیدبک خوبی به من داده، نحوه پیاده شدن کار گروهی توی شرکت ماست. تاحالا فیدبکی که گرفتم این هستش که بچه ها توی شرکت واقعا به دید کار گروهی به جلسات و برنامه ها نگاه می کنن. نه یک جلسه که کارفرما نشسته و بقیه دارن گوش میدن و فردا باید اون ها رو انجام بدن. گرفتن نظرات دیگران و بررسی اون ها توی جلسه و تعامل با افراد دیگر بخش ها، هم تجربه بزرگی بوده که من پیدا کردم توی این مدت.

و حتی خارج از تیم خودمون این همکاری و کار و تلاش با دیگر تیم های برنامه نویسی تجربه خیلی بزرگی بوده برای من. مخصوصا همکاری با چند تا شرکت خارجی که داشتیم که برخی از اخبارش منتشر شده و اخبار برخی هم هنوز عمومی منتتشر نشده. از رپیدشیر و بابل گرفته تا لانگمن و خوان وارز، واقعا تجربه کار با تیم های خارجی بیشتر از اون چیزی که فکرش رو میشه کرد لذت بخشه.

تبلیغات برای خودش علم بزرگی است، مثل همه ی ما که متخصص کامپیوتر هستیم برای خودش متخصص داره. در بسیاری از کشور های دنیا به عنوان یک علم در دانشگاه ها تدریس میشه. اما در ایران در بسیاری از موارد نه به عنوان یک علم بلکه به عنوان یک حرکت دلالی تجاری به اون نگاه میشه. هر کسی که بیشتر توان چانه زنی داشته باشد می تواند مدیر تبلیغات بهتری باشد.

چند وقت پیش صادق جم یک مطلبی نوشت با عنوان وبلاگ من تبلغات می پذیرد، بسیاری هم اون رو در وبلاگ خود منتشر کردن و اعلام کردن که آگهی تبلیغاتی دریافت می کنند. تامین منابع مالی برای یک وبلاگ نویس خیلی اهمیت دارد ولی تعیین قیمت برای تبلیغات چیزی است که کار خیلی از ماها نیست. یا کم قیمت میدیم و یا زیاد که اصلا مشتری نیاد. البته خیلی وقت ها هم قیمت ما قیمت مناسبی هست ولی چون دیگران واقعا دست به خودفروشی زدن و قیمت رو خیلی پایین دادن، دیگه قیمت مناسب ما هم در مقابل اون ها نمی تونه وارد بازی بشه.

چند روز پیش با یک شرکت خارجی قرار داشتیم برای بررسی کمپین تبلیغاتی آن شرکت در ایران که متوجه شدیم نمایندگی این شرکت خارجی، بخشی از بودجه دلاری این کمپین تبلیغاتی را در ایران هزینه کرده و برای بخشی که با مشکل مواجه شده است به سراغ ما آماده که با این حدود 40 وب سایت به نتیجه نرسیدیم.

جالب اینجا بود که نمایندگی شرکت خارجی برای پیدا کردن سایت های مناسب به لیست سایت های شبکه تبلیغات مراجعه کرده و تمام لیست را دیده و سایت های خود را انتخاب کرده و بعد تک تک با تمام سایت ها تماس گرفته که شما چطور با شبکه تبلیغات کار می کنید و سوال و جواب که قیمت شما چقدر است و چقدر تخفیف می دهید و به شبکه تبلیغات چقدر تخفیف می دهید.

خیلی نکات جالب و خنده داری در این جلسه مطرح شد از جواب وبلاگ نویس ها به مسئول تبلیغات این شرکت در مورد شبکه تبلیغات، از تخفیف های عجیبی که به این شرکت داده بودن فقط برای گرفتن آگهی و خیلی چیزای دیگه.

قانونی تو امریکا و اروپا وجود داره که رسانه ها به هیچ وجه نمی تونن تخفیف بدن به مشتری به طور مستقیم و فقط شرکت های تبلیغاتی هستن که می تونن فضاهای تبلیغاتی رو خریداری کنن و اون رو به مشتری به فروش برسونن. دلیل اینکه صنعت تبلیغات در اونجا رشد کرده هم دقیقا همینه. یک کارشناس تبلیغات در این زمینه می تونه دقیقا توضیح بده که این واگزاری انحصار تبلیغات یک رسانه چه مزیت هایی داره.

یک مثال ساده از این موضوع این هست که یک وبلاگ نویس و یک مدیر سایت اصلا با کمپ های تبلیغاتی اشنایی نداره نه با قیمت و نه با نحوه اجرا، برای همین وقتی که نمی دونه یک کالا چقدر ارزش داره اون رو به قیمت تامین نیاز خودش به فروش می رسونه و در نهایت خیلی زرنگ باشه می تونه هزینه های خودش رو تامین کنه. ولی یک مشاور تبلیغاتی وقتی که با قیمت و کمپین ها آشنا باشه می تونه ببینه که دقیقا تبلیغات رو به اون مشتری خاص چند بفروشه و وقتی که انحصار تبلیغات دست اون باشه می تونه هر قیمتی که مشتری حاضر هست اون رو پرداخت کنه رو پرداخت کنه.

چیزی که من رو ناراحت کرد این هست که خیلی ها میگن که دوست دارن از وبلاگ نویسی پول در بیارن، ولی نه تنها خودشون راه رو اشتباه میرن، بلکه راه رو برای دیگران هم خراب می کنن. مثلا، وقتی مشتری برای یک تبلیغات حاضره حتی دو یا سه برابر قیمت تبلیغ پول پرداخت کنه، و ما این پول اضافه رو نمیگیریم و قیمت سایت خودمون رو بجاش میایم با 50 تا هفتاد درصد تخفیف به مشتری میدیم برای یک بازه زمانی سه ماهه، شما اسم این رو چی میزارین؟

این مطلب رو ننوشتم که راه کار خاصی رو ارائه بدم. این مطلب رو نوشتم که کمی به فکر فرو بریم. خودمون فکر کنیم که مشکل کار کجاست. از این به بعد از این کمپین های تبلیغاتی زیاد توی بازار ایران میاد. همین که فکر کنیم به این موضوع حتما می تونیم راه کار های مناسبی پیدا کنیم.

امید وارم هستم که مشاور های تبلیغاتی هم کم کم پیدا بشن که ما به چشم دلال به اون ها نگاه نکنیم. البته الان هم هستن به واسطه شبکه تبلیغات با خیلی از اون ها تماس داشتم فقط باید کمی نگاه رو درست کنیم. حتی اگه مشتری تمال داره مستقیم با ما کار کنه این رو بدونیم که 10 درصد و 20 درصد امروز بیشتر پول گرفتن از تبلیغات 50 هزار تومانی و 100 هزار تومانی توی یک ماه در مقابل کمپین های میلیاردی که الان شرکت های خیلی راحت در ایران اجرا می کنند پولی نیست.

یک نکته دیگه هم که حرف من با مدیران تبلیغاتی شرکت های تجاری هست، این هستش که، مدیر تبلیغات هم تعریف خاص خودش رو داره. مدیر تبلیغات کسی نیست که مسئول چونه زدن با وبلاگ ها و وب سایت ها و روزنامه ها باشه برای قیمت مناسب گرفتن. مدیر تبلیغات واقعا باید آمار و فیدبک تبلیغات رو بررسی کنه. و روی این آمار بتونه برنامه تبلیغاتی بنویسی. یکی از مشکلات هم عدم وجود مدیر تبلیغات درست توی شرکت های بازرگانی است. اگه اون ها هم با این موضوع علمی برخورد کنن نمیرن خودشون یک طرفه با کلی سایت و روزنامه طرف قرار داد بشن و خرد خرد پول واریز کنن و اصلا نتونن کمپین رو به دلیل این جور درگیری ها بررسی کننن و واقعا نقش مدیر تبلیغات رو برای شرکت خودشون داشته باشن.

شاید در مورد تبلیغات دوباره نوشتم. از تمام دوستانی هم که در زمینه تبلیغات وبلاگ دارن دعوت می کنم حتما در این زمینه بنویسن و من لینک تمام مطالب رو اینجا قرار میدم که بشه در مطلب بندی به جمع بندی در این مورد برسیم.

امروز داشتم امضا ی پایین ایمیل هام رو درست میکردم گفتم که توی گوگل سرچ کنم و ببینم دیگران چی میگن، email signature رو جستجو کردم و یک سری مطالب جالب دیدم. خلاصه این مطالب که خوندم رو اینجا می نویسم البته این رو هم بگم که برخی از این نکات رو که تاکیید شده که رعایت کنید، ولی من خودم هم رعایت نمی کنم.

اول از همه اینکه امضا پایین ایمیل واقعا اهمیت داره، واقعا نشانه شخصیت شماست. دقیقا مثل این هست که بگین که روی پاکت نامه که اسم و آدرس من هست پس برای چی باید توی نامه اسم خودم رو بنویسم و امضا کنم.

برای ایمیل های فارسی باید امضا فارسی باشه و برای انگلیسی ها، انگلیسی، ولی من خودم فقط از انگلیسی استفاده می کنم حالا که ایمیل رو فارسی بنویسم و چه انگلیسی.

نکات مهم که باید رعایت کرد:

1. کوتاه باشه در حد چهار خط

2. اطلاعات رو با علامت | و یا :: از هم جدا کنید وقتی در یک خط دنبال هم مینویسید

3. بهتر هست که امضا رنگی و گرافیکی نباشه و فقط از متن استفاده بشه

4. امضا با -- از متن ایمیل جدا بشه که مشخص باشه تا کجا متنه ایمیل هست و کجا امضا

5. توی استفاده از HTML دقت کنید چون ممکنه همه جا درست نمایش داده نشه

6. امضا خودتون رو بعد از درست شدن حتما توی چند تا سیستم امتحان کنید که درست باشه

7. اگه از آرم استفاده می کنید آرم رو خیلی کم حجم استفاه کنید و حتما لینک مستقیم بدین

8. سعی کنید برای معرفی سایت آدرس اون رو بنویسد و متن رو لینک نکند

9. توی امضا چند تا آدرس ایمیل و چند تا شماره تلفن و همراه ننویسید از هر کدوم یکی کافیه

10. ای دی یاهو و اسکایت رو فقط زمانی بنویسید که واقعا حوصله جواب دادن رو از اون طریق دارید

11. آدرس پستی رو ننویسید چون واقعا لازم نیست.

12. به تویتر و فیس بوک و شبکه های اجتماعی دیگه که استفاده می کنید حتما لینک بدین

13. حتما ادرس ایمیل خودتون رو بنویسد.

14. اگه از چند تا اکانت و سخت افزار استفاده می کنید اطمینان داشته باشید که امضا شما توی همه یکی هست و همیشه توی همه دستگاه ها به روز باشه.

15. برای امضا نیاین یک vCard همراه ایمیل ارسال کنید خیلی ها این فایل ها رو اصلا باز نمی کنن

16. از جملات مثل حرف بزرگان و این چیزا تو امضا استفاده نکنید چون نمی دونید که روی مخاطب شما تاثیر مثبت داره یا منفی

17. توی امضا متن های اضافه نزارین مثلا این نامه توسط انتی ویروس چک شده و این ها زیاد جالب نیست.

18. اگه سیستم به شما امکان میده امضا ی ایمیل توی ایمیل جدید کامل باشه و وقتی ایمیل رو ریپلای می کنین از امضا خلاصه تر استفاده کنید.

اینترنت ابزار ها و سرویس های زیادی در اختیار ما قرار میده که می تونیم با اون زندگی خودمون رو مدیریت کنیم. قدیم که فقط یک دونه یاهو بود و فقط هزار تا ایمیل بی خودی می اومد هر روز برامون ما ایمیل ها می خوندیم و حذف می کردیم یا میزاشتیم توی inbox بمونه. ولی الان وقتی که معمولا برای همه ما ها ایمیل های کاری و شخصی یکی شده و همه میاد توی یک اکانت، مدیریت اون ها خیلی اهمیت داره. اگر این وسط ایمیلی گم و گور بشه خیلی بد میشه. برای همین باید سر و سامونی به این ایملی ها داد.

من خودم اکانت هام این طوری مدیریت می کنم.

توی جیمیل یک inbox دارم که فقط ایملی هایی توش هست که هنوز جواب ندادم. معمولا 5 تا 29 به حجم کاری روزانه این تعداد ایملی دارم توی اینباکس که یا اصلا نخوندم و یا اینکه خوندم نیاز به پیگیری داره که mark as read می مونه تا جواب بدم.

یک starred دارم که واقعا ایمیل های خیلی مهم که اطلاعات خیلی خیلی مهم داره که نیاز دارم همیشه دم دستم باشه رو توش دارم. شاید به 10 تا نرسه و یا ایمیل هایی که نباید گم بشه ولی دوست ندارم هر روز جلوی چشمم باشه توی inbox

یک دونه all mail هستش که من به عنوان آرشیو کامل از اون استفاده می کنم. اینجا و inbox به نظر من مشکل اصلی خیلی از ماها هست. معمولا همه میان ایملی ها رو archive نمی کنن و از همون inbox به عنوان archive کامل استفاده می کنند که خوب این کار باعث میشه وقتی که ایمیل ها زیاد میشه به خودیه خود برخی از ایملی ها گم و گور بشه.

یک سری ایمیل ها هم هستن که مثلا از طرف فرم های داخل سایت میان که موضوع خاصی دارن و باید توی بازه های زمانی خاص بررسی بشن که من اون ها رو label می زنم تا برن هر کدوم توی دسته خودشون. اون هایی که label نیاز دارن و باید توی inbox بمونن رو اونجا که فیلتر تعریف می کنم archive نمی کنم ولی اون ها زیاد مهم نیستن که توی inbox بیان رو همون جا توی فیلتر archive می کنم.

حالا شاید شما چند تا راه کاره دیگه هم داشته باشید برای مدیریت اکانت خودتون. ولی من این مدلی واقعا به نتیجه رسیدم. یکی دیگه از موارد که به صورت شخصی باید رعایت کنیم وقتی کسی ایمیل رو به ما Reply و یا Forward می کنه و کاری رو به شما ارجاع میده حتما وقتی که ایمیل رو انجام میدیم یه reply بزنین DONE یا انجام شد که طرف بدونه و دیگه نیازی به پیگیری نباشه و اگه مشکلی هست همین رو reply کنین و بگین که مثلا این مشکل وجود داشت و من کار رو انجام ندادم.

reply کردم درست و دقیق ایمیل ها واقعا به افرادی که درگیر موضوع ایمیل هستن کمک می کنه که اون موضوع را فراموش نکنند و تا بررسی کامل نشده دست از پیگیری اون موضوع برندارن. من حتی که که به من reply میزنه انجام شد و یا DONE یک ایملی میزنم و میگم که مرسی که اون طرف هم بدونه که من متوجه شدم و تشکر هم کرده باشم.

ایمیل زدن و ایمیل جواب دادن هم واقعا فرهنگ می خواد و ما باید اون رو رعایت کنیم. مثلا اختلاف بین reply و Forward و یا اینکه مثلا یک ایمیل رو به کسی reply میزنیم و بعد میریم تمام متن ایمیل های قبلی رو حذف می کنیم!!! و یا بد تر از اون وقتی که ایمیل رو reply می کنیم میریم متن خودمون رو بجای اینکه بالای ایمیل بنویسیم اون پایین یا وسط ایمیل قبلی می نویسیم. اخه اصلا این یعنی چی؟؟؟

یکی دیگه از مواردی که اهمیت داره این هست که مثلا فایل خیل سنگین رو بدون هماهنگی ارسال کنیم. یا اینکه اصلا فایل به همراه ایمیل ارسال کنیم. به شخصا فایلی رو که ندونم و اصلاع نداشته باشم باز نمی کنم. میشه فایل رو تو یک سرویس آپلود کرد و بعد لینک داد به اون فایل. خیلی وقت ها اصلا نیازی به ارسال فایل نیست.