امشب به همراه دو تا از دوستان بعد از چند سال رفتیم سینما. گفتیم چه فیلمی بریم، اخراجی های 3 رو که میگن هر کسی بره وطن فروشه و این چیزا، بریم فیلم جدایی نادر از سیمین که اصلا حکم شرعی داره که در حمایت از جنبش سبز و بالاترین و این چیزاست. مام رفتیم.
خدا رو شکر سه شنبه بود و بلیط هزار تومانی گیرمون اومد. ردیف 6، صندلی 7 و 8 و 9.
توی سالن که رسیدیم دیدیم تمام سالن پر از آدم هستش و ردیف 6 صندلی 7 و 8 و 9 هم کسی نشسته. شاکی بودیم که چرا اینجا کسی روی شماره خودش ننشسته و از همه مهم تراینکه اصلا وقتی سالن پر هستش، چرا گیشه بلیط فروخته. داشتیم نق میزدیم برای خودمون که دیدیم کم کم کل سالن دارن به ما نگاه می کنن و می خندن. نگو هنوز سانس ما شروع نشده و ما رفتیم 10 دقیفه آخر سانس قبلی :دی
مسئول سالن اومد گفت چی کار می کنین، داستان رو که گفتیم گفت خوب شد دیگه خندیدین فیلمش که خنده دار نیست.
اولا باید بگم فیلم از نظر بازیگر و تکنیک و این چیزا واقعا عالی بود. خیلی وقت ها فیلم به دلیل نزدیکی موضوع داستان به زندگی ما، مشکلاتی که شاهد اون بودیم و یا شنیدیم و شاید درگیرشون هستیم، روی ما تاثیر روحی و روانی زیادی داشته باشه. اما در کل فیلمنامه ساده و گنگی هستش که با توجه به زندگی خودمون می تونیم اخر فیلم رو حدس بزنیم.
حالا اصلا به من چه، ما که سه نفری سه هزار تومان پول دادیم. چهار هزار تومان خوراکی خریدیم و دو ساعت بجای زیر بارون بودن این فیلم رو دیدم. البته خدا رو شکر که بلیط 3500 تومانی ندادیم.
دوستان میگن فیلم ژانر درام بوده، و شاید من درک اون رو نداشته باشم. ولی اصلا حرف من این نیست که فیلم از نظر هنری ارزش داره یا نه. نکته که واقعا در مورد این فیلم و بعد از دیدن فیلم خیلی ناراحتم کرد. موج سواری این افراد و جو دادن بی دلیل و بی منتطق خیلی هاست که روی امواج سیاسی و اجتماعی سوار میشن، بدون اینکه اصلا بدونن دارن چی کار می کنن.
این فیلم شاید خیلی ارزش هنری داشته باشه، خیلی جایزه بین المللی هم برنده شده که حتما کارگردان و تهیه کننده فیلم و بازیگران فیلم از این موضوع خوشحال هستن. اما... دلیل نداره که روی امواج سیاسی اجتماعی داخل کشور سوار بشن و با این عنوان که دیدن این فیلم حمایت از جنبش سبز هستش، و مثلا با دیدن این فیلم نشون میدیم که مخالف حکومت هستیم و این مدل داستان ها و یا اینکه بریم این فیلم رو ببینیم و اخراجی ها رو نبینیم تا که یک حرف سیاسی زده باشیم.
روی صندلی اخراجی ها نشستن و یا روی صندلی جدایی نادر از سیمین نشستن، هیج کمکی نه به حاکمیت می کنه و نه به جنبش سبز. نه یک ریال که تو جیب اصغر فرهادی بره به نفع مردم خرج میشه و نه یک ریال که تو جیب ده نمکی بره هزینه میشه ضد مردم.
فقط یک چیز رو بدونید. این کار رو برای قهوه تلخ هم انجام دادید. فکر کردید که مهران مدیری به دلیل مخالف با حاکمیت اجازه پخش از صدا و سیما رو از دست داده. ولی در نهایت دیدید که پول و درامد فروش و تبلیغ و این چیزا بوده که بجای پخش از صدا و سیما، قهوه تلخ از طریق شبکه ویدئویی توضیع شد.
بعد هم تمام افرادی که گفتن قوه تلخ خریدن و قهوه تلخ کپی نکردن یعنی مخالفت با حاکمیت، بعد از پخش شدن فیلم مهران مدیری در مورد شبکه های ماهواره، شروع کردن به خراب کردن و متهم کردم مهران مدیری به این که این فیلم رو به سفارش فلان وزارت خونه ساخته و این چیزا.
یعنی واقعا مردمی که فقط جلوی چشم خودشون رو میبینن و نه از گذشته درس میگیرن و نه فکر می کنن. فیلم جدایی نادر و از سیمین واقعا فیلم هنری، تکنیکی خوبی هستش، تمام بازیگر هم واقعا بازی عالی داشتن. ولی اصلا نباید به این اندازه که همه میگن وای بریم فیلم رو ببینید فروش کنه.
یک مقدار از این جو زندگی سیاسی بیاین بیرون. فیلم اخراجی ها رو ندیدم. ولی به دید سیاسی و جو گیرانه این فیلم و تحریم نکنید. و با جوگیری و دید سیاسی نادر و سیمین رو به این و اون پیشنهاد ندین.
نظری ارسال نشده است