امروز احساس کردم بد نیست یک مطلب در مورد یکی از نکاتی بنویسم که توی این چند رو باهاش درگیر هستیم. وقتی شما در داخل یک تیم و یا شرکت هستید همیشه نمی تونید امیدوار باشید که همه چی خوب باشه. توی مدیریت پروژه شرایطی پیش میاد که وضعیت نه اینکه از کنترل خارج بشه ولی شرایطی بوجود میاد که همه چیز از حالت عادی خارج میشه.

اینجا دو حالت داره٬ یکی اینکه شرایط و مشکلات بر ما سوار بشن و وارد بحران بشیم و در نهایت هم توی بحران گرفتار بشیم و شکست بخوریم. و نهایتا با دید سنتی به این موضوع نگاه کنیم و بعد از خراب شدن همه چیز راهی برای درست کردن اون پیدا کنیم. و حالت دوم این هست که با مدیریت درست که به اون مدیریت بحران گفته میشه از این برهه زمانی با موفقیت خارج بشیم.

اول ببنیم به چی بحران میگن: بحران در حقيقت يك فشار است که به سازمان وارد می شود و می تواند خطر های زیادی برای سازمان داشته باشد. بحران مدل های مختلفی دارد در کل دو دسته اصلی را می شود اینجا نام برد. بحران های کوتاه مدت و بحران های طولانی مدت. بحران به طور کلی بر اساس سطح تهدید، فشار زمانی، و شدت واقعه دسته بندی می شود. شاید بشود از بحران های کم خطر تا بحران های خطرناک این دشته بندی را شماره بندی کرد.

حالا مدیر بحران کیه و چه کسی می تونه باشه. مدیر بحران كسي هست تهدید هارو بشناسه و بتونه از فرصت ها به خوبی استفاده کنه. مدير بحران بايد به دنبال راه كارهايي جهت کم کردن ابعاد بحران باشه به عبارت دیگه آثار هر عامل را با دیگر پارامترها سنجيد و پس از تحليل نسبت به رفع اون اقدام کنه. مدير بحران بايد تفكر استراتژيك را ياد بگيرد يعني بتواند به آشفتگي ذهني خودش در كوتاهترين مدت نظم بده٬ و اين امر امكان ندارد مگر با حضور مداوم در بحران ها و داشتن تجربه بالا در این زمینه.

مدیر بحران باید خصوصیت هایی هم داشته باشه٬ مثلا جزیی نگر نباشه٬ باید بتونه در کوتاه ترین زمان تصمیم گیری کنه٬ تصمیم خودش رو بتونه اجرایی کنه٬ آمادگی کامل برای هر پیشامدی رو داشته باشه.

مدیریت بحران اینقدر حساس و مهم هست که برای درک درست اون شاید باید تجریه طولانی داشته باشید و بیش از ۱۰۰ تا مقاله و کتاب در موردش خونده باشین. ولی این مطلب کوتاه به شما این نکته رو میگه که همیشه مدیرانی که توی شرایط عادی می تونن مدیران خوبی باشن٬ اون هایی نیستن که توی شرایط بحرانی هم بتونن مدیریت کنن. و برعکس٬ بسیاری از مدیر های بحران هم آدم هایی نیستن که بتونن توی شرایط عادی مدیریت کنن.

مدیریت بحران یعنی تصمیم گیری های سریع و کوبنده توی بازه زمانی کوتاه. این روش برای یک بازه زمانی جواب میده ولی این مدل تصمیم گیری و اجرای بلند مدت اون به خودی خود سازمان رو دچار یک بحران دیگه می کنه. پس مدیران بحران باید برای یک موضوع خاص و زمانی خاصی کنترل رو در دست بگیرن و بعد دوباره مدیریت رو به روال عادلی برگردونن تا سازمان دچار یک بحران جدید نشه.