فقط خواستم بنویسم که توی این شرایط نوشته باشم. یعنی هیچی باز نمیشه. فقط گفتم بنویسم که نوشته باشم. که یادگاری باشه از شرایط الان. فقط مشکل من نیست٬ مشکل همه هست٬ یکی اس ام اس میده میگه تو وصلی٬ یکی وصل نیست٬ یکی ایمیل میزنه نمیاد٬ یکی ایمیل میزنی نمیرسه. هیچ پروکسی و وی پی انی وصل نمیشه٬ به سرور خودمون هم دسترسی ندارم.

این ها هزینه های سنگینی برای تجارت ایران داره. امید وارم که کسایی که این شرایط رو برای اینترنت ایران به وجود میارن در جریان هزینه های سنگین اون به اقتصاد و تجارت هم باشن. و امید وارم که یک روز به این سطح از آگاهی برسیم که اینترنت فقط سیاسی و امنیتی نیست و واقعا محل کسب و کار هم هست. حوصله ویرایش مجددا ندارم. توی شرایطی دارم می نویسم که مدیریت وبلاگ بالا اومده ولی ادیتور لود نشه...