دیروز ساعت ۸ شب، با ماشین از جلوی صدا و سیما رد شدم، اول نمی خواستم پیاده بشم ولی وقتی متوجه شدم چند تا از دوستان من اونجا هستن، رفتم تا ببینم چه خبر است. گروهی از پایین حرکت کرده بودند و بالا می آمدند. تعدادشان هم کم کم، زیاد شده بود و شعار های خیلی تند سیاسی سر می دادند.
در راه کم نبودند حامیان موسوی که در حمایت از کروبی نوار سفید دست کرده بودند و از کروبی در این مناظره حمایت می کردند. افرادی که اگر با تصمیمشان برای رای دادن به موسوی و استدلال هایشان موافق نباشم، ولی اینقدر معرفت داشتند که برای پیروزی کاندیدای خود در انتخابات، در این مناظره از احمدی نژاد حمایت نکنند. همان کاری که بسیاری از حامیان کروبی در مناظره موسوی و احمدی نژاد انجام دادند و همه با هم پشت موسوی بودند.
اما بعد از مناظره، دیدم شدت حمله موسوی ها به کروبی ها زیاد شده بود و همه می گفتند که کروبی مناظره را باخته است. این است اخلاق سیاسی ؟؟؟ مرام کشمان کردید برادران اصلاح طلب اصولگرا.
یکی از نکات مهم که دیروز در خیابان دیدم، تاکید بر همین موضوع بود که اصلاح طلب اصولگرا عملا تعریف درستی ندارد. متاسفانه این روز ها همه به این موضوع توجه نمی کند. اینقدر که آمده اند حتی بی دلیل احمدی نژاد را از قدرت دور کنند.
بار ها گفتم، احمدی نژاد باشد بهتر است تا بی دلیل و بدون پشتوانه برنامه ای و هدف خاصی بخواهیم فقط بگوییم احمدی نژاد نه نه نه. احمدی نژاد راه و کارش و برنامه اش روشن است. البته دوستانی هم هستند که راه و برنامه و هدف های موسوی را از کروبی روشن تر می بینند و تا می گوییم که چه و چه سریع شروع می شود به اینکه داریم تخریب می کنیم.
مثلا یکی از موارد خنده داری که حامیان موسوی مطرح می کنند، این است که ما همه آمدیم که احمدی نژاد را برداریم و نباید در مقابل هم باشیم، باید از موسوی حمایت کنیم چون خاتمی پشت اوست و کروبی هم که معلوم است رای نمی آورد، پس موسوی را تخریب نکنید.
ولی این دوستان باید بدانند، که من اصلا وارد انتخابات نشده ام که احمدی نژاد را بردارم. حالا هر چقدر هم که بگویید کارها و نقد های بیشتر به پیروزی احمدی نژاد کمک می کند. شما دوستانی که احمدی نژاد را متاسفانه الف، نون صدا می کنید از چیزی ترس دارید که چهار سال است دارید آن را می بینید، دیگر برای شما تاریکی نیست، من از چیزی ترس دارم که هم برای من تاریکی است و هم، تورلیدر این تور، من را یکبار از آن مسیر وقتی روشن تر بود، رد کرده است. در این راه هم کم هزینه پرداخت نکرده ایم. باز هم بیایم و البته این بار در تاریکی بیشتر وارد این مسیر شویم؟
البته این را هم بگویم که وقتی از تاریکی صحبت می کنم منظور من آقای موسوی نیست. منظور فاصله میان چپ و راست حامیان موسوی است، از چپ چپ تا راست راست. آقای موسوی اینقدر از این موج درون جامعه و احتمال پیروزی در دور اول انتخابات خوشحال و شاد هستند که فکر این را هم نکردند، چگونه می خواهند چپ چپ را در کنار راست راست قرار دهند.
در خصوص مناظره دیروز هم، به نظر من کروبی برنده بود و برنده بودن کروبی هم برای همه مفید است. حالا دوستان ما در موج سبز بگویند "کروبی بازنده بود و من واقعن ازش ممنونم که هوای موسوی رو هم داشت" این جمله حسین شهرابی است و یا "در مناظره فالش می زد. من متاسفم که تمام تلاش شیخ در مناظره با محمود بی نتیجه ماند".
ببینید شما آمدید که پیروز انتخاب باشید، آمدی که موسوی را پیروز کنید. اما اگر خود کروبی و کرباسچی هم برای پیروزی آمده باشند. بسیاری از حامیانشان اصلا به پیروزی فکر نمی کند. شما دیروز می خواستید کروبی با گلدان به سر احمدی نژاد بکوبد و بعد بگویید شیخ پیروز شده است؟ اما اگر تند تر از این می رفت همین ها که امروز دورش هستند از فردا دیگر دورش نبودند.
دقت کنید که کسانی که امروز دست بند تغییر می بندند. برای تغییر بد اخلاقی های سیاسی و اجتماعی آمده اند نه برای اینکه خودشان بد اخلاقی کنند تا پیروز میدان باشند. کروبی هم خوب حرف زد و هم خوب دفاع کرد. اصلا به تته پته نیفتاد، اصلا صدایش نمی لرزید، اصلا آتیشی نشد، متین دفاع کرد، تیز هوش بود و خلاصه همه راضی بودند، ما برای دیدن مناظره سیاسی آمده بودیم، نه برای دیدن رینگ بوکس و یا دعوای ... که این به آن بگوید و آن به این، برای افشاگری هم نیامده بودیم که نام این و آن را ببریم.
ما دیروز، همانند فیلم های تبلیغاتی، همانند کلیپ های تبلیغاتی کروبی، یک مناظره با برنامه، خوب و سیاسی را شاهد بودیم، حالا شما بگویید کروبی باخت. کروبی در میان آن دسته از مردمی که می بایست پیروز می شد، پیروز بود دوستان.
نکات خیای زیادی هم بود که در این مناظره کروبی وارد نشد، مثلا وقتی احمدی نژاد گفت در کشور ۳ نهاد هستند که آمار های رسمی را اعلام می کنند، اولین نهاد سازمان مدیریت و برنامه ریزی را نام برد که خوب، خود ایشان این سازمان را منحل کردند. یا مثلا وقتی به کروبی گفت که شما که نمی توانید روزنامه خود رو اداره کنید. جالب اینجاست که اصلا عکس همسر آقای احمدی نژاد در روزنامه اعتماد چاپ شده بود و نه اعتماد ملی.
خلاصه نه تنها من بلکه همه می گویند که این یک مناظره سیاسی خوب و قوی بود. احمدی نژاد هم خوب وارد میدان شده بود. قوی بود، زرنگ بود، هوشمندانه حمله کرد، خنده های به موقعی داشت. خوب نمی شود گفت که همین طوری آمده شده رئیس جمهور. خوب کار های جالب هم می کند. برای مثال، همین جدول ها و آمار ها، حالا واقعا من تورم ۲۵ درصد رو هم قبول ندارم، ولی خوب ایده خوبی بود. من حال کردم.
این را هم در پایان بگویم که مشکل امروز و فردای ایران، احمدی نژاد، کروبی و یا موسوی نیستند، مشکل اصلی من و شما هستیم، من و شمایی که فاصله تخریب و نقد را نمی دانیم، من شما که می خواهیم تمام فشار های سیاسی و اجتماعی خود را در ۳۰ روز آن هم بصورت MP3 از خود خارج کنیم. همین جو زدگی و موجی می شود که امروز به راه افتاده و همه را دارد با خود می برد.
ما مشکل داریم، مشکل هم، همه دولت و حاکمیت نیست، همین چند روز گذشته، تمام تحدید ها و توهین ها را همین سبز ها به من زدند، شما دقت کنید مثلا وقتی این موضوع را گفتم که سید با میر اختلاف دارد و بهتر است مردم بدانند که میر ، سید نیست، یکی آمده، از همین سبز ها به من می گوید، "امام موسوی را سید می دانست یعنی شما خلاف حرف اما حرف می زنید و می گویید امام دروغ گو است؟ می دانید چه می کنید؟" در صورتی که اگر حرف من غلط است خیلی جدی بگویید که بابا شایان به این دلیل و این مدرک شما حرف اشتباهی می زنید و من هم رسما از همه پوزش می خواهم. ولی اینکه موسوی را امام گفته اند سید است و اگر تو میگویی سید نیست مخالف امام دارید حرف می زنید. این بازی را همه بلد هستند دوست من، فکر کنم برای دهه ۶۰ بود این بازی سیاسی رواج داشت که تا حرفی می زدیم می گفتند مخالف امام. و این باعث شرمندگی است که امروز شما آزادی خواهان هم به دهه ۶۰ برگشته اید.
شما ببینید واقعا مشکل از کجاست؟ ما دیدیم مشکل از کجاست و گفتیم. ما گفتیم عوام فریبی نکنید، با دین مردم بازی نکنید، ما گفتیم از راه آنها که می خواهید برشان دارید با ما برخورد نکنید. در پایان این را هم بگویم و بروم، حق کروبی است که پیروز باشد، به دلیل بیانه ها، به دلیل بیان خواسته های مردم، به دلیل اینکه از تمام گروه ها حمایت می کند، به دلیل تبلیغات درست، به دلیل برنامه داشتن، به دلیل تیم داشتن و به هزاران دلیل دیگر.
امید وارم در این انتخابات بسیار حساس و در چند روز پایانی مردم به درستی تصمیم بگیرند و به کسی را بدهند که بیشتر حرفشان را می زند و نه کسی که بیشتر رای دارد و یا نه کسی که حرفشان را نمی زند.
خطرناک ترین موضع سیاسی امروز این است که خواسته های خودمان را کم کنیم و به کسی رای بدهیم که حتی برنامه و شعار هایش پایین تر از خواسته های ماست. و فقط به این دلیل رای بدهیم که آرامش نیاز داریم. دوستان این آرامش بر ایران حاکم نمی شود و نخواهد شد.
"