شخصا در خصوص مدرسه، یعنی آن چیزی که در سن ۷ سالگی به آن وارد می شویم و در ۱۷ یا ۱۸ سالگی از آن خارج می شویم، هیچگاه یک نگاه کاملا مجازی نبوده و فکر می کنم در این سن که شخصیت افراد شکل می گیرد می بایست روابط اجتماعی نزدیک و کنترل شده ای وجود داشته باشد.
یک مدرسه الکترونیکی را من به این شکلا تعریف می کنم، محیطی که در آ تمام ابزار های موجود و اینترنت برای آموزش دادن استفاده می شود. برای مثال یک مدرسه الکترونیکی می تواند سایت اینترنت کاملی نداشته باشد، آما در محیط مدرسه و کلاس ها از تمام ابزار های موجود استفاده شده باشد.
کلاس های الکترونیکی می بایست حتما کامپیوتر داشته باشند، ویدئو پروژکتور داشته باشند، امکان ارتباط دانشجویان با اینترنت در کلاس فراهم باشد. و از همه مهم تر مانند مدارس معمولی همراه داشتن CD تلفن همراه، Notebook و memory در انها ممنوع نباشد.
در یک مدرسه الکترونیکی باید حتما، مدیران و مدرسان وبلاگ های رسمی داشته باشند و برنامه ها و خبرهای مهم مدرسه را در آن ها به نقد و بررسی بگیرند و دانشجویان نیز بتوانند در این بحث ها شرکت کنند.
در یک مدرسه الکترونیکی می شود بسیاری از جزوات و مطالب درسی را که معلمات معمولا در کلاس دیکته می کنند بصورت الکترونیکی در اختیار دانشجو قرار داد تا معلم در کلاس بیشتر به بحث و بررسی و آزمایش و تحقیق در خصوص این گونه موارد بپردازد.
در یک مدرسه الکترونیک باید شبکه بی سیم داشته باشیم تا دانشجویان بتوانند در کلاس کامپیوتر های خود را به شبکه و اینترنت وصل کنند، درس های را ببینند، تمرینات را انجام دهند و با همکلاس های خود ارتباط بر قرار کنند.
البته در مدرسه الکترونیکی به دلیل استفاده از فناوری اطلاعات برای برقراری ارتباط میان افراد، مواردی مثل گردش های گروهی، برنامه های مشترک غیر مجازی اهمیت زیادی دارند. برای مثال هر هفته باید یک برنامه ای که در آن از فناوری اطلاعات خبری نباشد پیاده شود و دقت کرد که روابط اجتماعی افراد در سن پایین دچار مشکل نشود.
یک مدرسه الکترونیکی برای راه اندازی نیاز به امکانات و هزینه های فراوانی دارد اما در طول دوره آموزشی چون زمان استفاده از اساتید کم می شود و در بسیاری از برنامه ها دیگر نیاز نیست از اساتید بصورت تمام وقت برای آموزش استفاده شود. برخی از هزینه ها کم خواهد شد. اما نباید فراموش کنیم که یک مدرسه الکترونیکی هیچگاه مانند آموزشگاه های مجازی یا دانشگاه مجازی نیست که تفاوت زیادی میان هزینه ها و دریافتی ها داشته باشد و این موضوع کمک کند که شهریه دوره ها کاسته شود.
شاید در کل وقتی که نگاه می کنیم هزینه ای که دولت در این بخش پرداخت می کند که مدرسه های الکترونیکی از کیفیت بالایی برخوردار باشند در آموزش عالی و دانشگاه های مجازی است که پوشش داده می شود.
یک مدرسه الکترونیکی از نظر من باید خیلی دقیق بر روی روابط اجتماعی دانشجویان کارکند. برای مثال باید روانشناس داشته باشد. باید ورزش را جدی بگیرد. باید تحقیق و پژوهش را جدی بگیرد و دانش آموزان را بیشتر با محیط اجتماعی و سیاسی اطراف خود آشنا کند.
در مدارس الکترونیکی نباید مجدودیت های فیزیکی برای تولید محتوا ایجاد کرد، به نظر من باید دانش آموزان را به تولید محتوا مشغول کرد و از محتوای تولید شده هر سال برای آموزش پایه در سال بعد استفاده کرد. باید فراتر از استاندارد ها عمل کرد و اجازه نداد استاندارد ها جلوی خلاقیت دانش آموزان را بگیرند.
تا چند وقت پیش اصلا فکر نمی کردم که مرورگر ها هم بتوانند در زمینه آموزش ، به ویژه آموزش زبان انگلیسی مفید باشند. ولی بعد از ارائه مرورگر سافاری safari توسط شرکت Apple به دلیل این که این مرورگر یک نرم افزار غلط یاب برای املاء کلمات داشت به این فکر افتادم که این نرم افزار را به عنوان نرم افزار پیش فرش برای علاقه مندان به زبان انگلیسی معرفی کنم.
تا چند روز پیش که دیدم شرکت گوگل هم نرم افزار مرورگر خود را بنام کروم Chrome وارد بازار کرده تصمیم گرفتم هم این مطلب را بنویسم و هم به این نکته اشاره کنم که استفاده از این مرورگر ها و استفاده از نرم افزار های غلط یاب می تواند در درست نوشتن و حتی یادگرفتن زبان انگلیسی خیلی مهم باشد.
در مطالعه اين آيين نامه 10 نکته پيدا کردم. برخي از اين موارد فقط احتياج دارد که توضيح داده شود. برخي از اين نکته ها هم بسته به ديد گروه نويسنده مي تواند 2 ديدگاه و روش کاملا مختلف داشته باشد. در ادامه تک تک اين موارد را بررسي خواهيم کرد. اميد وارم دوستان و مسئولین وزارت علوم از بابت اين نظر خورده به دل نگيرند. (چون در آينده با وزارت علوم کار دارم D:)
4. تامين زير ساخت ارتباطي و سخت افزاري شامل تامين سرورهاي مناسب (یکی از بند های آیین نامه)
9. تامين آموزشيار براي هر گروه آموزشي