من شایان شلیله هستم متولد 11 تیر سال 1362 فکر کنم ساعت 6 صبح به دنیا آومدم، تو صفحه اول هر چیزی که در مورد من لازم بود بدونید رو نوشتم، خیلی ها به من میگن چرا این همه اطلاعات را در اینترنت در اختیار عموم قرار میدی، باید بگم که من طرفدار جامعه اطلاعاتی باز هستم، جامعه ای که در اون اطلاعات فردی مخفی نباشه، شاید یک همچین جامعه ای را در فیلم های تخیلی دیده باشید، ولی من فکر می کنم وقتی کسی اطلاعات مخفی نداشته باشه، دیگه کلک و جرم و جنایت در میان مردم نخواهد بود. برای همین از همون روز اول که وارد اینترنت شدم، هویت خودم را مخفی نکردم.
من خیلی به کامپیوتر علاقه دارم، از زمان قدیم. اولین کامپیوتر من یک IBM بود با پردازنده 286 و 60 کیلوبایت رم و اولین بار ارتباط آنلاین را در شبکه BBS پیام تجربه کردم فکر می کنم سال 74 یا 75 بود.
از زمانی که ویندوز 3.1 روی 9 تا فلاپی دیسک ارائه می شد من عاشق ویندوز بودم و الآن هم هنوز از ویندوز استفاده می کنم. البته به غیر از ویستا من عاشق تمام ورژن های ویندوز هستم. در زمینه سخت افزار و نرم افزار خیلی سخت خودم را به روز می کنم ولی در زمینه های تکنولوژیکی سعی می کنم عقب نباشم. بجز اینترنت و کامپیوتر و البته کوه و اسکی که پارسال به علاقه مندی های من اضافه شده، هیچ چیزی رو دوست ندارم. البته باید بگم، به جز چند مورد خیلی خصوصی که دوسشون دارم.
دوستام و کلا اکثر ارتباط های اجتماعی که دارم خیلی خیلی برام مهم هستن. زمان براشون میزارم و سعی می کنم که تاجایی که می تونم کمک کنم. روابط اجتماعی من کلا دو دسته تقسیم میشه، یا همیشه دوست که در هیچ شرایطی از طرف من حذف نخواهند شد، و یا اینکه کلا بعد از کوچکترین موردی که دوست نداشته باشم از کل زندگی حذف می کنمشون. حالا می خواد این رابطه کاری باشه و یا غیر کاری.
تحصیلات آکادمیک رو به تقلید از بیل گیتس ادامه ندادم و خیلی سریع وارد بازار کار شدم، از روز اول دست به کارهای جدید زدم، با سن کمی که داشتم تو کار خیلی مشکل داشتم، از همون اول رئیس خودم بودم و رئیس دیگران، اصلا آدم دموکراتی نیستم ولی همیشه از مشاوره آدم های قوی استفاده می کنم ولی نظر خودم را اصلا دوست ندارم به رای قرار بدم. عاشق ایرانم خیلی زیاد با تمام بدی ها و خوبیاش. دموکراسی را به معنی چیزی که در کتاب ها تعریف شده و رویایی است، قبول ندارم ولی از آزادی بیان خیلی شدید دفاع می کنم. ایدولوژی خاص خودم رو دارم، بابام بهم میگه رضا خان ولی به نظر خودم آدم دیکتاتوری نیستم.
همه چیز برای من کلاسه بندی شده است و اشتباه را اصلا نمی پذیرم مخصوصا وقتی کسی بدونه داره اشتباه می کنه و دنبال تکرار اشتباه های گذشته باشه، یا اینکه من درست اون موضوع را برای کسی گفته باشم ولی اون شخص راه غلط خودش رو ادامه بده. واقعا داد و بیداد من اینجا در میاد. خیی بد هست ولی وقتی عصبانی بشم کمی کوچیک و بزرگ سرم نمیشه ولی همیشه به دوستام احترام میزارم. زنج سنی دوستان خیلی بالا و پایین هستش، از 10 سال کوچیکتر تا 50 سال بزرگتر.
تا دلتون بخواد اعصاب ندارم، اعصاب داشتن توی این دوره زمونه اصلا برای من امکان پذیر نیست، خلاصه زیاد با اعصاب من بازی نکنین، چون یا سکته می کنم یا می زنم دهن مهن طرف رو سرویس می کنم. آرامش رو فقط زمان هایی دارم که توی کوه باشم. اونجا تنها جایی هستش که به من آرامش میده و احساس می کنم که اعصاب دارم. البته جدیدا اسکی باز هم شدم و فکر می کنم که اسکی هم به من آرامشی که نیاز دارم رو میده. البته نباید اسکیت رو فراموش کرد. اسکیتم خوب چیزیه برای بدست آوردن آرامش.
حوصله دختر ها را واقعا ندارم، مخصوصا دختر های لوس و ناز نازی و چوس کلاس رو، و از این ها که فکر می کنند از دماغ فیل افتادن پایین بدم میاد، اصلا جلوی دهن خودم را نمی تونم نگه دارم، اگه عصبانی باشم، خیلی سریع توی چشم هام و کلامم متوجه می شید که بهتر چند ساعت و یا چند روز از شایان دوری کنید. ولی اصلا اجازه ندید از فاصله بیش از یک هفته ادامه پیدا کنه چون شرایط خیلی بد تر میشه. و در خیلی موارد غیر قابل برگشت. تا با یکی قهر کنم و دلم بخواد دیگه توی زندگی من نباشه در کمتر از چند روز یکی رو بجاش پیدا می کنم. می تونید از دوست های قبلی سوال کنید.
زبان انگلیسیم هی بد نیست، می تونم حرف بزنم و نیاز های خودم را رفع کنم. فقط در زمان گذشته مشکل دارم. از نظر خودم خیلی مدیرم و امکان مدیریت کردم همه چیز رو دارم. بیشتر در شرایط بحرانی از پس همه چیز برمیام. شرایط خیلی سختی را در زندگی پشت سر گذاشتم، اگر مجموع شرایط را بررسی کنید فکر نمی کنم هیج فردی تمام این مشکلات را در کنار هم داشته باشه، ولی در کل شرایط و موقعیت خودم را خیلی دوست دارم و با هیچ کس دیگه بجز رئیس جمهور آمریکا عوض نمی کنم.
پیانو زدن رو دوست دارم، خیلی دوست دارم که سه تار یاد بگیرم. نوت خونی رو بلدم و خیلی کم سولفژ می دونم. با موسیقی سنتی خیلی حال می کنم، دوستام همه به من میگن موسیقی بابا بزرگ گوش میدم. در مکان های خاص سیگار می کشم. رفیق بد، که میگن دقیقا شده داستان این رفقای ما.
الآن 72 کیلو هستم ولی چند ماه پیش (آبان 87) بالای 100 کیلو بودم. توی 7 ماه بالای 25 کیلو وزن کم کردم. قد من 178 سانتیمتر هستش، دور کمر و این چیزا رو هم خصوصی نشون میدم. عاشق کفش PUMA Speed CAT هستم. از سگ و گربه خوشم میاد تو خونه نگه داری بشه. شدیدا دوست دارم خونه بگیرم و برم تنها زندگی کنم البته حتما باید اینترنت پر سرعت داشته باشه چون بدون اینترنت همه دوستام می دونن که من میمیرم.
نقاشی می کنم، عکاسی می کنم ولی نه با این دوربین های دیجیتال که اصلا لذت نداره، کلاج رو هم خیلی دوست دارم، 3 تا کتاب دارم می نویسم که دنیا را تکون میده فکر کنم تا سال 1393 منتشر بشن. چند سالی هم هست که به پیشنهاد مارک مارکی، برای خودم اسم کوتاه شاشا رو انتخاب کردم. شاشا رو خیلی دوست دارم و البته تعداد محدودی اجازه دارن من رو شاشا صدا کنن توی دنیای واقعی.
چند تا نکته هست که در مورد من پیشنهاد می کنند که رعایت کنید. اول از همه سعی نكنيد بر من مسلط بشید. از دخالت دادن فامیل و دیگر دوستان توی رابطه با من خودداری کنید. با من که میاین بیرون لباسهاي عجيب و غريب نپوشید و برای من برنامه ریزی نکنید اجازه بدید خودم برنامه ریزی کنم برای کارها. وقتی که نمی خوام یکجا باشم اجازه بدید که اونجا نباشم. و وقتی که یک کاری رو که به من هم مربوط میشه، میگم انجام بدین، حتما انجام بدین.
در کل آدم عجیبی هستم. خودتون کشفم کنید.
فعلا برای الان کافیه