این دوست ما کره ای بود و علاقه زیادی به کوه داشت که وسط راه کشفش کردیم. دیدیم بنده خدا راه را بلد نیست و داره از این و اون سوال می کنه، من رفتم کمک و گفتم بعله من کلا بلد مسیر هستم. از این راهی هم که آمدید می شود رفت به ایستگاه ۵ ولی یک نفره سخت است. از این راهی که ما میریم بریم که آسون تره. خلاصه از یک مسیر رفتیم که واقعا بهشت بود. انتهای راه مخفی خودمان از بالای آبشار رفتیم به سمت ایستگاه پنج، واقعا بی نظیر بودف البته خیلی بدبختی ها کشیدیم. راه را گم کردیم ولی خلاصه این دوست هم عاشق طبیعت بود. رفتیم و رفتیم تا رسیدیم به بالای کوه های درکه، یعنی ما از آون بالا جاده سرسبز درکه را می دیدیم خیلی عالی بود. خیلی قشنگ بود.

بعد از اینکه حدود ۳/۴ راه را رفته بودیم، دیدیم به دلیل رانش زمینف نصف مسیر نیست. خلاصه دیدیم هیچ راهی نداره چون دوستان تجهیزات کامل نداشتند، کفش ها هم مناسب نبود برای اون مسیر، مجبور شدیم بر گشتیم. ولی یک روز فراموش نشدنی بود. تازه مسیر برگشت هم خالی از لطف نبود. جدای خطرناک بودن و گرم بودن هوا بی نظیر بود، خیلی قشنگ بود.

اینم یک عکس دیگه

راستی تو فکر برنامه هستم برای هفته آینده کلا از سه شنبه تا شنبه هفته بعدش، ۴ روز تعطیلی داریم، سه شنبه، چهارشنبه، جمعه و شنبه بعد ترش. دوستان یک تکانی به خود بدهند و ۴ تا برنامه توپ ردیف کنند. من فکر می کنم یک روز از دربند بریم توچال، یک روز از درکه بریم توچال، یک روز هم از خود توچال بریم تا قله کوه و برگردیم.

خلاصه رفتیم بام، قرار کافی شاپ پینتبال بود برای کافه گلاسه و شکلات گلاسه جاتون خالی خوردیم حسابی حال داد. بعد هوا زد به هم خراب شد و باد تند وزیدن گرفت و همه چیز درهم شد.

بام خیلی باحاله ، هرچی بگی کم گفتی، اینقدر اتفاق های جالب اونجا می افته، باد بارون آفتاب همه و همه در کمتر از چند دقیقه عوض می شه.

خلاصه آسمان خیلی باحال بود از رنگ آبی آسمانی بود تا طوسی روشن و سیاه، آن وسط ها هم برق های خوشکلی می زد. که واقعا ترسناک بود.