خلاصه همه این چیزا دست به دست هم دادن که من صبح خوابم ببره. ساعت 9 از خواب بیدار شدم. قرار ما این بود که ساعت 5 صبح برم دم خونه رامین و از اونجا بریم. ولی خوابه دیگه، فکر آدم که نخواد تکون بخوره، تکون نمی خوره.

ولی این جمعه، قرار داریم که بریم. هوا این هفته قرار بود برفی باشه که نشد. برای همین وضعیت قله تا امروز خوب بود. البته قرار فردا و پس فردا برفی بشه، ولی این طور که معلومه برای روز جمعه هوا آفتابی هستش. اگه آفتابی باشه امید وارم که وضعیت خوبی داشته باشیم. 

در مورد خظر بهمن هنوز اطلاعات کامل ندارم، نقطه های بهمن گیر رو خیلی هاشون رو میشناسم و برخی رو کامل بلد نیستم. کم کم دارم اطلاعات جمع می کنم. کل مسیر قله توچال توی این فصل فقط اون تیکه آخر خیلی خطرناکه که البته مسیر درست و بی خطر هم داره.

اگه دوست داشتید این همه بیاین حتما خبر بدین. باید تجهیزات کامل داشته باشید. کوله درست و حسابی، لباس گرم کامل، لوازم کوه کامل و حتما یخ شکن. فعلا خدا حافظ

ساعت شش و نیم بود که توچال بودم. بعد رفتم بالا، آروم و آروم، هوا خیلی سرد بود و من با یک لباس آستین کوتاه، تو کل مسیر فقط 2 نفر دیدم که لباس آستین کوتاه داشتن برای همین خیلی توی چشم بودم. توی مسیر ایستگاه 2 توچال، چند نفر از بچه های خوب کوهنورد رو دیدم که هر جمعه میان کوه، فکر کنم دفعه اول با پویا بودم که این کوهنورهای خوب رو دیدیم و کلی هم به ما لطف داشتن. کمی از مسیر رو باهم اومدیم بالا و بعد از هم جدا شدیم.

ایستگاه 2 زیاد وای نستادم، یک آب پرتقال خوردم و رفتم بالا، مسیر 2 به 5 هم یک تیکه کمی رو از میان بر رفتم و اکثر مسیر رو توی جاده اصلی بودم. میانبر آخری که رسیدم. جاده اصلا برفی نبود ولی این تیکه از میان بر چون اصلا آفتابگیر نیست کاملا مسیر یخ زده بود. 

خلاصه رفتم ایستگاه 5، اولش حوصله نداشتم برم قله، کمی این ور و اون ور شدم باز، نشستم و چایی خوردم، ولی دیدم که دلم نمی تونه، وسائل رو جمع کردم و یاعلی. رفتم برای قله. مسیر خیلی مسیر خوبی بود. ساعت 10 و نیم یا یک ربع به 11 بود که از ایستگاه 5 رفتم بالا. توی مسیر یک همسفر پیدا شد که برای بار اول بود میرفت قله توچال. با هم تا ایستگاه 7 هم مسیر شدیم. 

مسیر تا ایستگاه 7 خیلی عالی بود. به پایین اصلا معلوم نبود که برف توی جاده هستش ولی تقریبا 50 درصد مسیر کاملا برف گرفته بود. نزدیک ها ایستگاه 7 ارتفاع برف یه 50 تا 60 سانتیمتر هم رسیده بود. به ایستگاه 7 که رسیدیم ساعت 2 شده بود. خوب بالا اومدم. تقریبا توی 2 ساعت از 5 به ایستگاه 7، ولی دیگه ترسیدم برم قله. گفتم اگه کسی پیدا نشه که با هم برگردیم توی تاریکی کمی برام سخت میشه. 

توی ایستگاه هفت یک خانم محترم به من چایی داد و بعد من هم یک تن ماهی گرم کردم. کمی با مسئول پیست کپ زدم و ساعت تقریبا 3 بود که گفتم قبل از اینکه وضعیت هوا 3 نشده برم پایین. اول جاده رسیدم و این ور و اون ور رو نگاه کردم دیدم یک آقایی هم داره می گرده. تا اومدم بگم که شما چی کار می کنین دیدم که درد مشترک داریم. مسیر من 7 به 5 و 1 بود و ایشون 7 به 5 و درکه. خوب تا همون 5 هم خیلی خوب بود. خطر اصلی مسیر تا 5 بود. حرکت کردیم به سمت پایین. اسم همنورد من هم که هم سن و سال خودم بود بابک بود. تا ایستگاه 5 با آقا بابک اومدم و برای ادامه مسیر یک آقا سعید هم پیدا شد که با اومد. خلاصه ساعت 7 ایستگاه 2 توچال بودیم و جای شما خالی یک شام و ناهار میکس شده خوب زدیم. 

جای همه خالی، پویا، رامین، آزاده، نیکو، ارمغان، مارال، شقایق، نیما، محمد رضا و همه کسایی که تا حالا با هم کوه رفتیم. 

ساعت 10 شب هم رسیدیم ایستگاه 1 توچال با بابک یک دلستر اوستوایی زدیم توپ. بازم جاتون خالی. برای من این سفر خیلی خوب بود. دوست داشتم که قله برم. این هفته نشد ولی شاید این جمعه که میاد، برم قله، چون نگران هستم که از چند هفته دیگه به دلیل سرد شدن هوا نتونم برم قله.

تا جمعه دیگه که قصد زدن قله رو دارم از شما خدا حافظی می کنم و امید وارم که دوستای خوبم که این هفته نبودن هفته آینده بیان.

حالا این هفته قرار شده که خیلی خوب باشه، رامین که میاد حتما، پویام باید تا شب ازش خبر بگیریم ببینیم برنامش چیه. هفته پیش هوا خیلی بارونی بود. حسابی بارون می اومد. این هفته ولی از بارون خبری نیست. بیشتر هوا برفی هستش. 

هدف این هفته رسیدن به قله و برگشتن در روز جمعه هستش به هر قیمتی حتی به قیمت زندگی. آخه دوست دارم توی این همه برفی که اومده برم و قله رو ببینم.